Selecteer een pagina

Grasjes voor de poes

EEN VAASJE MET GRASJES


Op de tafel staat een klein vaasje met grasjes en als binnenpoes vindt Bente gras op tafel onweerstaanbaar. Ze gaat er naast zitten en terwijl ze me aankijkt glijdt ze met haar neus langs een grasje. Niet alleen ruikt het heerlijk ’t veert ook zo leuk mee als ze het aanraakt of zelfs alleen maar uitademt met zo’n grasje voor haar neus. Zo zit ze wel een paar minuten tegen de grasjes aan te snuffelen en te duwen. Met een heel onschuldige blik doet ze net alsof dit alles is wat ze plan is. Maar ja, leer mij katten kennen. Gras is om aan te happen en te knagen en vaasjes … hoe klein ook, als er vocht in zit is het om van te drinken. Daar kan geen drinkbakje tegenop.

Lapjespoes Bente snuffelt aan grasjes op tafel.Lapjespoes Bente drinkt uit vaasjes met grasjes.Lapjespoes Bente knaagt aan grasjes in een vaasje op tafel.

 

 

 

 

 

 




Lapjespoes Bente kijkt op van haar bordje.
En ja hoor haar neus duikt tussen de grasjes het vaasje in. Gretig likt ze van het water. Dan is het tijd om ook het gras te proeven. Hap … knaag … knaag … en nog ’s hap! Zou een ander grasje lekkerder zijn? Zo worden er een drietal grasjes getest en is het toch niet zo lekker dat ze er verder mee gaat. Om zich niet te laten kennen blijft ze er nog even gewoon naast zitten en vindt het dan tijd om gewoon brokjes uit haar eigen bordje te gaan eten.

Nu maar hopen dat ze van dit beetje gras niet moet spugen.

Kerstversiering

KERSTVERSIERING OF KATVERSIERING?

Witte poes kijkt op gepaste afstand naar brandende kaarsen uit de kerstversiering.Kaarsen

Net als bij veel mensen zit hier de hele verzameling kerstversiering in een grote doos. Zodra die doos in de woonkamer komt zitten de katten er bovenop. Handiger is dan een dagje eerder de doos neer te zetten, want anders komt er van uitpakken niks. Een paar keer is er een boom in huis gekomen en om eerlijk te zijn, behalve vanaf de vloer tegen een balletje meppen werd die goed met rust gelaten. Ik vond het alleen zelf geen leuk klusje om die prikboom op en af te tuigen dus dat moest anders. Op de sidetable kwamen losse takken, een paar grote kaarsen op een schaal en her en der wat kerstversiering. Nog een kleine slinger lichtjes er tussen gewurmd en klaar. Die grote kaarsen was nieuw voor de poezen. Na nieuwsgierig de warmte van de vlam aan ’t neusje gevoeld te hebben, bleven ze op respectabele afstand.

Rode kater hapt in kerstslinger van de kerstversiering.Slingers

De doos werd uitgepakt en de vloer lag vol met slingers, kralenkettingen en verschillende maten ballen en pegels. De verlichting, plantjes en vazen dienen als ‘boom’ om de kerstversiering aan op te hangen. Wel moet ik oppassen dat de katten hun billen niet parkeren bovenop de kerstversiering die nog uitgespreid over de vloer ligt. Een schaal vol mandarijntjes wordt versierd met een slinger van ballen en sterren. Als het er eenmaal ligt houdt de mandarijnengeur de poezen op afstand. Maar nu ik er zo mee bezig was, bleek het uiteinde te aantrekkelijk. Ik voel weerstand en Amaretto heeft het eindstuk te pakken en hapt naar de draad. Niet breekbaar en geen stroomdraad … hij mag er gerust even mee spelen.

Grijze poes met kerstmuts uit de kerstversiering.Kerstmuts

Ondertussen stuit ik op een kerstmanpak inclusief muts. Soms weet je na een paar jaar amper meer wat er allemaal in die doos is beland. Deze kerstmuts is niet echt maatje kattenkopje, maar ach, tis ook niet de bedoeling dat de kat er de kerst mee rond blijft lopen, Haha! Even snel voor de foto leent Bibi zich wel voor. Nog sneller dan ie op d’r koppie zat ligt ie nu op de vloer.

Het kattenkerstmaal bestaat uit hun favoriete zachtvoer, vandaag eens niet aangevuld met onbeperkt brokjes, maar gewoon een buikje vol met zachtvoer. Ze hebben nul interesse meer in de kerstversiering, voorlopig wordt dat uitbuiken.

Tommie, Elmo & Appelmoes

grote-rooie-webWie kent dat niet? Er komt een kat bij je wonen, soms heeft deze al een naam en een andere keer heb je zelf een naam gegeven. Maar als ie dan een tijdje bij je woont dan noem je ‘m toch anders. Hier drie mooie oudere katers die in hun paspoort anders heten. Deze lieverd in het raamkozijn heeft de leuke naam ‘Appelmoes’ gekregen, maar in gebruik heet ie ‘Grote rooie’.

En dan heb je de donkere cyperse kater die ipv ‘Elmo’ naar ‘Zwartje’ luistert. En ik moet zeggen als ie in de schaduw zit dan is ie door z’n donkere doortekening ook best wel zwart.

Als laatste dan nog rood-witte ‘Tommie’ en die naam past hem, want in zijn paspoort en in het dagelijks leven heet hij nog steeds gewoon ‘Tommie’. En ja dat is ook een naam die lekker roept als je wilt dat hij komt. Alledrie kunnen ze 24/7 door het luikje in en uit. Stel je nou eens voor dat je ze ’s avonds wilt roepen, hoor jij jezelf al in de achtertuin roepen naar Appelmoes’? Ik zou ook even fronsen (wel met een glimlach) als ik dat in mijn buurtuin hoorde roepen. Haha!

Ik kom binnen via de achtertuin dus ze hebben me al gehoord voor ik bij de deur ben. Ze zitten me een beetje argwanend aan te kijken, maar Zwartje legt meteen de link met eten. Strijkt langs mijn benen, loopt naar ’t bordje en weer langs mijn benen. De andere twee kan ik voorzichtig aaien maar bewegen alleen hun kopje en komen nog niet in beweging. Ik vul de bordjes en Zwartje valt aan. Grote rooie komt in beweging en vraagt mijn aandacht, Tommie verkent eerst mijn tas en springt dan op tafel om ook aandacht te vragen. Alletwee hebben ze behoefte aan kroelen voor ze gaan eten.

zwartje-web tommie-web

Zwartje gaat vast naar buiten. Ziet een buurpoes in de tuin, maar negeert haar. Dan komt ook Tommie naar buiten en die blaast meteen naar buurpoes en jaagt haar weg. Net als Zwartje springt Tommie op de tuintafel. Daar hebben ze het voordeel van een goed overzicht en als bonus is het kroelhoogte. Beide kijken op de foto niet echt blij, denk dat het komt omdat het kroelen stopte voor het maken van de foto. Snel verder kroelen dus.

Weer binnen zit Grote rooie zich in het raamkozijn te wassen, maar aaien maakt ie tijd voor. Verder wassen komt daarna wel weer. Als ik later voor het raam langs fiets zit hij er nog en kijkt hij me na. De anderen zijn de wijk gaan verkennen en zie ik morgen wel weer.

buurpoes-webBuurpoes is een vriendelijk kat die het blijkbaar hier ook een fijne tuin vindt. De mensen die hier wonen houden ook enorm van diertjes en reken maar dat ze dat weet/merkt. Ze wordt graag aangehaald, maar kater Tommie ziet liever dat ze een andere tuin uitkiest.

Bente went snel

bente-webWanneer ik bij de kennismaking binnen ben, duurt het even voor ze tevoorschijn komt. Ze is nieuwsgierig en wil wel graag bij mij komen, maar als ze er dan bijna is gaat ze met een boogje toch weer iets te ver weg zodat ik haar nét niet aan kan raken. Ik blijf op de grond zitten en even later mag ik dan toch een aaitje geven … maar nog niet op haar kopje hoor, want dat is te eng. Ze reageert wel alsof ze meer wil zodra ik over haar rug ga, duwt ze voor een steviger aanraking zelf haar rug omhoog tegen m’n hand en draait dan om mijn hand heen voor meer aanraking. M’n andere hand ondertussen naar haar kopje en ze is weer weg. Voor nu laat ik het zo, voor haar is het al spannend genoeg.

De eerste oppasdag ligt ze in de woonkamer op haar kleedje op de bank en komt mijn richting op zodra ze me ziet. Ze praat ook een beetje en laat zich lekker aaien. Wanneer ik op de bank naast haar kleedje ga zitten komt ze er meteen bij en loopt zelfs over mijn schoot. Even later ligt ze met gevouwen pootjes weer lekker op het kleedje. Haar knormotortje spint tevreden, maar haar oogjes sluiten met mij zo dichtbij doet ze liever nog niet.

De tweede oppasdag komt ze al de gang inlopen bij binnenkomst. Knorrend en pratende raakt ze met haar zij mijn uitgestoken hand aan. In de woonkamer voel ik dat haar kleedje warm is. Ze kwam dus speciaal begroeten en was niet toevallig onderweg. Wanneer ik op haar hoogte kom om een foto te maken moet ik snel zijn. Het afwachtende is over, ze wil aandacht, knor, knor en nog meer knor.

bente-ligt-webHelemaal op haar gemak wijkt ze bij alles wat ik doe niet meer van mijn zijde. Als de klusjes klaar zijn en ik op de grond ga zitten laat ze zich met twee handen kroelen en legt ze nu zelfs haar kopje in mijn hand. Natuurlijk kroel ik haar wangen en zij vleit zich tevreden in een krul op de vloer. Mijn andere hand is voor haar buik en ja dat is fijn, zo lekker dat ze even haar oogjes sluit. Na een poosje trek ik mijn handen terug en zij staat op en gaat op haar kleedje liggen. Ze praat naar mij en gooit zich daar weer plat. Tis duidelijk de bedoeling dat we op de bank verder gaan.

Deze ongelooflijk lieve poes had even nodig om te wennen, maar dan is ze een en al knormotortje, gezelligheid en een enorme kroelkat.

Winterse eetgast

schuurpoesHier kom ik voor drie katten zorgen. Helaas is er eentje doodsbang en laat zich alleen zien als de baas zelf ook thuis is. Wanneer ik er ben zie ik wel dat ze gebruik heeft gemaakt van wat ik klaarzet en hoor ik van de baas bij thuiskomst dat ze er goed uitziet, maar chronisch behoefte heeft aan aandacht.

Ik kom aanfietsen en met het openen van de achterdeur hoor ik daar het belletje aankomen van Wedel, de bejaarde lapjespoes. Vannacht heeft ze op de strijkplank geslapen. Ik verzamel de gebruikte bordjes op het aanrecht en zij haalt vast een frisse neus. De achterdeur staat open en heel behoedzaam komt ‘Schuurkater’ de bijkeuken in. Hij weet best dat ie hier niet hoort te komen. Met Wedel is ie geen vriendjes, ook geen vijanden overigens, maar eigenlijk is ie al van iemand anders. Hij struint hier in het buitengebied graag rond en als zomers Wedel ’s nachts niet binnen wil komen dan eet ie mee van het eten dat dan buiten staat. Nu het kouder is en hij heel erg zeurde om eten heeft ie een eigen bordje gekregen in de garage. En dat is net zoals van de andere twee helemaal leeg. Tot ik daar wat aan doe praat hij luid tegen me en loopt enorm voor de voeten. Ik moet oppassen dat ik niet over hem struikel.wedel Grappig is dat hij niet met mij meeloopt door de garagedeur, maar snel door het luikje rent. Afgelopen nacht heeft het gevroren en blijkbaar is hij hier binnen gebleven, ik zie op de auto z’n voetstapjes en op het dak de plek waar hij geslapen heeft.

Wedel heeft snel buiten geplast en zit nu in de keuken eerst lekker te eten om daarna heerlijk geaaid te worden. Zodra ze daar genoeg van heeft gaan we naar buiten. Eenmaal buiten hurk ik voor een foto en meteen komt ze weer terug. Dat is bij de Schuurkater wel anders, nu hij z’n buikje heeft gevuld blijft ie liever op afstand. Als ik te dichtbij dreig te komen schuift hij weer een paar meter op. En als ik dat een derde keer doe gaat ie er echt vandoor. Tussen het hek door zie ik nu Wedel het weiland in gaan.

Wanneer ik tegen de avond weer kom, zitten ze beiden al tussen de struiken te wachten en overstemmen elkaar om mij duidelijk te maken wat er van me verwacht wordt.

Facebook
Facebook
Google+
Twitter
Pinterest
Pinterest