Kattenoppas.nu | Kattenoppas

Soms een boef

door Lette | sep 27, 2017 | Oppas katjes

LEUKE BOEVENSTREKEN

Ik mag weer voor Birna zorgen. Een binnenpoes die enorm van knuffelen houdt, maar de eerste dag lijkt ze wel een beetje boos te zijn. Ze zit op een hoekje van de tafel met haar rug naar mij toe. Kijkt met een gepikeerde blik als ik haar naam zeg en mijn hand naar haar uitsteek.

Om haar in een andere mood te brengen gaan we spelen. Eerst met de hengel zodat ze tegelijkertijd een beetje moe kan worden, want wat is die boef fel. Ik zeg boef, want van de hengel maakt ze af en toe een ‘uitstapje’ met happen in de blaadjes van de plant. Dan ziet ze haar muisje liggen en duikt daarmee onder het fornuis. Zodra ze met de muis weer tevoorschijn komt werp ik die in een doosje, welke daar voor haar staat. Een wat langere smalle doos waar ze in volle vaart in vliegt. Met doos en al stopt ze tegen de kast. Totaal niet geschrokken is dit blijkbaar een terugkerend spel. En hoewel de doos smal is ziet zij kans zich om te draaien en kijkt naar buiten alsof er niks is gebeurd. Dan ziet ze een andere kat in háár tuin en sjeest de doos uit naar het raam. Er wordt niet gebromd of geblazen, de indringer doet net of hij haar niet ziet. Zij volgt hem van raam naar raam. Zodra ze hem niet meer ziet rent ze terug naar het vorige raam of hij daar nog is. Reikhalzend speurt ze door de tuin, maar hij is echt weg. Daar zit ze dan, met haar staart te zwiepen voor helemaal niemand.

Ik pak het doosje wat dichterbij, zet het met de opening naar haar toe en krabbel met mijn vingers aan de achterkant van de doos. Dat kan ze niet weerstaan en zit vrijwel gelijk weer in de doos. Daar waar ik aan de buitenkant krabbel draait zij zich naartoe. Ze krabbelt terug aan de binnenkant met af en toe een gnuif. Wanneer ik meer naar de opening van de doos krabbel moet ik oppassen. Met een snelle graai slaat ze, met nagels, om de opening heen, maar het doosje komt ze niet meer uit.

Uiteindelijk een diepe zucht en ligt ze dubbel gevouwen strak voorin het het doosje. Haar pakken begin ik mooi niet aan … veels te fel nog. Ik ga weer aan de tafel zitten, waar ik na een paar minuutjes een pootje op mijn schoot voel. Nu is het dan knuffeltijd. Liggend in mijn armen met haar ronkertje voluit likt ze mijn armen nat. Niks boos meer, niks fel alleen nog maar warme zachte lieve kroel.

Toch blijft ze een boef, haha! Meer Birna lees je hier.

Luna

door Lette | aug 3, 2017 | Oppas katjes

LUNA GEZELLIGHEIDSPOES

Mijn fiets zet ik in de voortuin en zodra ik een paar stappen dichterbij kom zie ik haar op de bank reikhalzend naar mij kijken, Maar vandaag is de bank leeg, ze had allang gehoord dat ik het was en stond al in het halletje. Met haar knorretje op volle toeren draait ze om me heen. Mijn krakende natte regenpak maakt haar niks uit. Ze is dan ook wel wat gewend, want in het dagelijks leven woont hier een gezin met twee jonge kinderen vol energie. Waar deze watervlugge speelse poes een fijn plekje heeft veroverd.

Eenmaal binnen op de bank loopt ze over me heen, krijg ik een nat neusje langs mijn neus wanneer ik haar een kusje op d’r voorhoofd geef en wordt er volop aan mijn handen (en als ze kans krijgt ook m’n gezicht) gelikt. Onderwijl kroel ik wangetjes, aai ik haar zijkant en over haar rug strijk ik helemaal door tot aan het puntje van haar staart. Dan is ze alweer omgedraaid en duwt haar kopje in mijn hand voor nog zo’n aairondje. Ze kan er geen genoeg van krijgen.

Na al dat aaien is het tijd voor spelen. Ik krabbel met mijn vingers aan haar sisalpaal, in een paar zijwaardse bokkensprongen is ze erbij en doet heftig mee. Dan rol ik een propje tussen de stoelen. Zigzaggend tussen de poten geeft ze het propje tikjes en heen en weer, Vanachter de stoel- en tafelpoten speelt ze kiekeboe en tikkertje tegelijk met het propje. Om zich vervolgens naast het propje te laten vallen en er alleen nog een beetje tegen te wrijven. Ik pak het propje, kraak ermee en meteen is ze weer alert. Ze loopt achter me aan het halletje in en zodra ik het propje naar boven, de trap op gooi, spurt ze er met twee treden tegelijk naartoe. Even is ze er zoet mee op de trap, neemt het propje in haar bekje en sjeest de trap af, langs mij heen in volle vaart de bank op. Daar laat ze het propje vallen, duwt het tussen de kussens en graait ernaar. Oeps … dat is met haar nageltjes geen goed idee. Ik diep het propje op en rol het weer onder de tafel. Haar maakt het weinig uit, zij kan overal spelen. We verplaatsen een paar keer heen en weer van de tafel naar de trap.

Hongerig gespeeld loopt ze naar haar bordje, die had ik nog niet gevuld en doe dat nu eerst. Ze valt er gelijk op aan en na de maaltijd komt ze zich op tafel poetsen. Als ze klaar is rolt ze zich eens lekker op in het hoekje van de bank. Ze zal heus nog wel het een en ander ondernemen als ik weg ben, maar dit plekje is favoriet om te dutten.

Slaap lekker Luna tot de volgende keer!

MainCoon Max

door Lette | jul 31, 2017 | Oppas katjes

MAX DE STATIGE RUST ZELVE

Inmiddels op leeftijd wordt MainCoon Max wat minder zwart en wat meer bruinrood gekleurd. Vooral als de zon op z’n vacht schijnt heeft hij prachtige accenten in zijn manen en staart. Als een echte koning kijkt hij uit zijn intens gele ‘lichtgevende’ ogen en je kunt gewoon niet anders dan hem dienen. Maakt niet uit of je kat/stiefbroer of mens bent. Alleen zijn blik is al genoeg om hem te aaien. En naar zijn stiefbroers is die blik genoeg om dat geklooi (spelen, rauzen, uitdagen of al is het maar alleen druk zijn) niet bij hem te doen. Helaas is Max niet zo van het zichzelf wassen. Kammen en borstelen wil ie eigenlijk alleen maar rond zijn kop en z’n staart tolereert hij, waardoor z’n vacht op andere plekken best wel in de knoop raakt. De enige oplossing als het echt te erg wordt is een stukje knippen of scheren. Misschien doet ie het wel expres en gaat ie niet voor móói, maar zo in de zomer lekker die warme jas een beetje uitdunnen.

Max is graag buiten. Dan wandelt hij waardig over de paden van de tuin om zijn ‘landgoed’ te inspecteren. Afhankelijk van de temperatuur kiest hij ’s morgens een zon- of schaduwplekje in het gras. Zo kan hij mooi zowel het huis als de tuin overzien.

Later op de dag draait de zon naar de veranda. Zijn de tegels lekker opgewarmd dan is onder de tafel ideaal. Is het te warm of te koud springt hij een verdieping hoger op een kussentje van de stoel of weldadig ruim op de tafel. Bijkomend voordeel van de tafel is dat het kroelhoogte is. Je kunt zo heerlijk door zijn manen woelen en hij duwt ondertussen stevig terug dat het wel wat harder mag. Voor meer draait hij eens de andere kant voor. En is hij het zat, of doe je het niet goed dan draait hij van je weg en kijk je zomaar tegen z’n achterkant aan. Heb je dat niet begrepen dan krijg je ‘de blik’ en ben je hardleers dan een tik mét ‘de blik’.

Zijn dag bestaat uit precies dit en regelmatig wat brokjes eten, niet meer en niet minder. Een korte stemverheffing als de deur dicht zat en hij niet naar zijn brokjes kon. Nee hoor dat is geen verwelkoming omdat je er weer bent .. het is een bevel.

Tot uw dienst MainCoon Max!

Verveling

door Lette | jul 12, 2017 | Oppas katjes

SPELEN EN TOCH VERVELING

Het regent al sinds vroeg vanmorgen, maar Beer (de Siberische kat) en zijn stiefbroers Max en Teun hebben daar nog weinig van gemerkt omdat ze lekker binnen lagen te slapen. Bij mijn komst willen ze dan ook graag naar buiten. Ik open de tuindeur naar het overdekte terras. Alleen Teun heeft door dat het niet zo lekker is als gisteren en blijft in de deuropening de frisse lucht snuiven. De andere twee lopen door (zij hebben ook een dikkere jas) en Beer heeft gelijk spijt zodra hij zijn pootjes in het gras zet. Zittend op z’n kontje wappert hij nu met z’n voorpootjes. Inmiddels voelt hij ook de regendruppels op zijn gezichtje en nog steeds wapperend met zijn pootjes rent hij terug naar binnen. Even flink schudden en languit ploft hij op de vloer, driftig worden die natte voorpootjes gepoetst.

Teun vond het wel grappig en heeft zin in een spelletje. Eerst even krabben aan de paal en dan Beer een tikje geven. Het nat is meteen vergeten en ze sjezen door de kamer. Onder de tafel door, over de bank, om de stoel heen en ook het aanrecht is niet veilig. Maar als Teun dan in zijn enthousiasme het terras op vliegt trapt Beer daar niet in, die blijft mooi binnen. Dan valt Teun zijn blik op een kastanje die hij mee naar binnen neemt. De kastanje krijgt een flinke zet en hij er in volle vaart achteraan. Eerst Teun een rondje solo en vervolgens heeft Beer ‘m te pakken.

Van spelen wordt je hongerig en als ook Max weer binnen is vul ik hun bordjes en doe ik de tuindeur weer dicht. Die kastanje zijn ze al snel klaar mee en het door mij tevoorschijn gehaalde muisje (speelgoed uiteraard) is ook niet aantrekkelijk genoeg. Beer zit achtereenvolgens even in alle vensterbanken en kijkt mij dan verwachtingsvol aan. Mijn kans om hem te borstelen … fout gedacht! Ik ben nog eng! Hij moet nog aan me wennen. Dat ik rond zijn kopje mag kroelen en een echte aai geven als hij eet is al heel wat. Maar hij bepaalt en wat is ie vlug. Een iets te snelle beweging van mij en hij zit alweer een paar meter verderop. Als ik dan Teun en Max wel uitgebreid mag kroelen zie ik hem twijfelen.

Hij is in de vensterbank gaan liggen en de verveling ‘druipt’ er vanaf. Jammer hoor dat je nog niet durft, maar ik zie dat je wel wilt en net met het spelen vergat je ook dat ik er was. Zeker weten dat je over een paar dagen helemaal niet meer weet dat je aan mij twijfelde.

Nieuwsgierig geworden naar Teun en Max? Hou de blog in de gaten want ook zij komen hier binnenkort voorbij.

Beefsnippers

door Lette | jul 10, 2017 | Oppas katjes

BEEFSNIPPERS BEESTACHTIG LEKKER

Voor ik de deur open heeft hij mij allang gehoord. Zijn eerste begroeting is een lange miauw, of eigenlijk meer een ‘Miiiiiiewww’ zoals een kitten klinkt. Aangezien dit een stoere kater van een jaar of vier is klinkt dat superschattig. En als ik dan niet snel genoeg ben met aaien krijg ik een vol gewicht kopje tegen m’n been. Hij blijft om mij heen draaien en koppen tot ie geaaid worden. Die vijf stappen om eerst m’n handen leeg te maken daar wordt niet op gewacht. En die Miew is maar eenmalig bij binnenkomst, daarna beperkt hij zich tot knorren, heel veel knorren.

De mensen waar ik voor de katten zorg weten dat ik niet zo van de kattensnoepjes, maar eerder van het aandacht geven ben. Bijna iedere kat is te paaien met z’n eigen brokjes zodra het uit je hand gegeven wordt. Zo ook Mister H. Maarrrrrr vandaag schoof ik de kattenspulletjes op tafel een beetje aan de kant en in een flits was daar deze blik en een enorm gefixeerde kat. Je zou denken dat hij op het geluid van een speeltje reageerde, maar zo heftig had ik van hem nog niet eerder gezien. Ik had een zakje laten kraken, met wat ik afdeed als snoepjes. Na deze reactie bekeek ik het zakje eens beter en er blijken stukjes beefsnippers in te zitten.

Tja, als ie daar dan zo dol op is en ik dat zojuist heb getriggert dan krijgt hij er natuurlijk van. Terwijl ik er eentje uit ’t zakje vis zit Mister H. braaf te wachten voor mijn voeten. Langzaam beweeg ik mijn hand met de beefsnipper naar hem toe en zodra ik laag genoeg ben komt hij omhoog. Staande op zijn achterpoten leunt zijn voorpootje voorzichtig op mijn hand en pakt hij de beefsnipper tussen z’n tanden. Het volume knorren gaat omhoog en hij maakt smak- en eetgeluiden alsof ie een heel beest verscheurd. Haha! Te snel is het op en likkebaardend is zijn blik weer vol verwachting op mij. Ik sta immers nog met dat zakje in mijn hand. Nadat ik er nog twee uit het zakje heb gepakt leg ik dat (goed afgesloten) eerst weg en geef hem nu twee beefsnippers tegelijk. Net zo voorzichtig als de eerste hapt hij ze uit mijn hand. Terwijl hij stoeit met een overdwars beefsnipper in zijn bek ga ik op de grond zitten. Alweer op en ik steek mijn hand uit. Met die hand komt hij kroelen, dan even likkebaarden en weer verder kroelen. Hij stapt op mijn schoot en claimt nu beide handen. Dat houden we wel een poosje vol zo.