Selecteer een pagina

Koning PingPong

F O T O W E D S T R I J D

WIE WORDT DE NIEUWE KONING(IN) PINGPONG?

Hoe doe je mee?

 

Plaats een foto van je kat(ten) mét pingpong-balletje. Dit kan op 1 van de volgende manieren:

Deel of tweet het originele wedstrijdbericht op je social media.
Like de pagina van Kattenoppasnu op fb en/of volg WoerdenseKattenoppas op instagram

Tag gerust mensen om ook mee te doen.
Een maximum van 3 foto’s van dezelfde kat(ten), een collage telt als 1 foto.
Alleen eigen foto’s zijn toegestaan.
Ingezonden foto’s blijven eigendom van de poster.
Uiterste inzenddatum: zaterdag 5 januari 2019

 

W I N

EEN DAGJE

GRATIS KATTENOPPAS

Iedereen mag insturen, maar winnen kan alleen als je in Woerden, Harmelen, Linschoten, Montfoort of Kamerik woont.

Kattenharen wat doe je er aan?

10 tips om kattenharen te verwijderen

Stofzuigen

Met de stofzuiger kun je losse haren goed opzuigen. Vooral vlokken die op harde ondergronden dwarrelen ben je meteen kwijt. Van stoffen zetels wordt het gelijk een stuk lastiger wanneer er al iemand op is gaan zitten. Dan wringen die haren zich in de stof en moet je echt borstelen om ze los te krijgen. Hoe beter bijgehouden hoe makkelijker dit gaat. Zitten de haren al vast? Strooi en wrijf dan een beetje baking powder op dat vlak. Het poeder zorgt dat de haren weer losser zitten en extra voordeel is dat het ook geuren absorbeert.

Vochtige hand of vochtige zeem

Met een vochtige hand (of zeemleren lap) kleven die haren een beetje vanwege dat vocht en veeg je ze gemakkelijk mee van kleding of stoffen ondergronden. Ook hier geldt weer des te eerder je het verwijderd hoe makkelijker dat gaat.

Rubberen (afwas)handschoen

Omdat rubber een beetje stroef is blijven haren hier een beetje aan ‘kleven’ Één kant op vegen met de handschoen en de haren komen mee.

Plakroller (of plakband)

Iets wat plakt blijven de haren makkelijk op zitten. Er zijn speciale plakrollertjes voor kleding (ook geschikt voor de bank), maar met een stukje plakband werkt ook prima. Al schiet dat laatste met grotere oppervlakken natuurlijk niet op.

Opgeblazen ballon

Een ballon is statisch en trekt behalve stof maar ook haren aan. Zeker als je ‘m even ‘opwrijft’ vliegen de haren er als vanzelf heen als het dichtbij genoeg is. De meeste katten zijn bang voor ballonnen waardoor ze bijvoorbeeld niet meer op het aanrecht springen wanneer je vooraan een opgeblazen ballon plakt.

Droog schuursponsje

Met de ruwe kant van een schuursponsje borstel je gemakkelijk haren mee uit kleding of de zetel. Al zou ik dit niet gebruiken op bv een mohair trui.

Droge rubberen raamwisser

Omdat zetels grotere strakgespannen oppervlakken zijn kun je daar ook met de raamwisser over ‘trekken’ De haren die meekomen veeg je dan eenvoudig bij elkaar.

In de droger

Ook in de droger is er statische elektriciteit. De haren op je kleding of kussensloop vliegen als vanzelf het opvangbakje in.

Je kat op voorhand borstelen en kammen

Vooral wanner je kat lange haren heeft, maar ook bij kortharigen helpt het zeker om je kat regelmatig (niet vaker als 1x per week) goed te borstelen. Niet alleen voorkomt het die losse haren in je huis, je helpt er ook de kat mee dat die minder haren binnen krijgt. Daarnaast is het ook nog eens goed voor de bloedsomloop en voorkom (of verhelp) je klitten in de vacht.

Spons in panty in wasmachine

Heb je een oude panty, knip een stuk (maatje sok) los en knoop die dan dicht met een spons daarin. Tijdens de was zal dit de losse haren aantrekken en er zo voor zorgen dat je kleding of beddengoed er minder behaard weer uitgehaald kan worden.

Heb je zelf nog een tip die hier niet bij staat, plaats die dan gerust in een reactie hier onder.

Bevroren Dyrie

BEVROREN VANWEGE DE FOTO

Iedere familie heeft er wel eentje. Diegene die altijd hetzelfde op de foto staat. Normaal is er niks aan de hand, maar zodra er een camera wordt gericht dan krijg je of die standaard cheese-smile of zo’n vreemd ‘bevroren’ afwachtend moment.

Poes Dyrie wordt niet makkelijk met iedereen vriendjes. Ook wanneer zij eten krijgt wil ze pas komen zodra ik zelf een paar stappen weg ben. Bij de meesten helpt het ook wanneer ik zelf niet blijf staan, maar op de grond ga zitten of liggen. Wel nog steeds een paar meter verderop graag. Zodat er gegeten kan worden zonder de verrassing ineens aangeraakt te worden. En na een paar dagen ging het al beter, maar toen lag ik daar ineens met camera op de vloer. Je ziet haar denken: ‘Wat heb je daar? Moet ik daarvoor uitkijken?’ Ze is er zo door geobsedeerd dat broer en zus al klaar zijn met eten en aan het hare willen beginnen. Om in te grijpen kom ik overeind. Dat is té erg en zoefff zit ze onder het bed. De andere twee dirigeer ik de slaapkamer uit en sluit de deur achter me. Kom ik over tien minuutjes wel checken.

Het bordje is leeg wanneer ik de deur weer open. Ik ga weer naar beneden in de verwachting dat ze komt. De anderen spelen samen of kroelen met mij en zij is er gewoon graag bij. Ik zie wel dat ze vriendjes wil worden maar ze durft niet en nu met die camera er tussen is het nog eens extra spannend. Zolang ik maar een tijdje stil op de bank zit laat ze zich door de anderen toch tot spelen verleiden. Dan til ik de camera op en het is alsof er een pauzeknop is ingedrukt. Opnieuw de bevroren houding met de blik dat ze alert is op iedere verandering. Als een standbeeld zit ze daar.

Ik leg de camera opzij en kom al pratend met uitgestoken hand in slow-motion naar haar toe. Ze komt overeind en is in twijfel. Die aai wil ze graag hebben, toch spant haar lijf zich om weg te spurten. M’n vingers raken haar rug, haar staart gaat omhoog en haar rug veert tegen mijn hand. Dit wil ze zo graag, de knormoter gaat aan al is ze duidelijk nog op haar hoede. Zolang ik maar slow-motion doe mag ik zelfs met twee handen tegelijk aaien. Ik pak de stoel om naast haar te gaan zitten. Dat maakte geluid onder de tafel en vrijwel direct zit ze weer een paar meter bij mij vandaan.

Voor vandaag genoeg spanning, morgen nog maar eens proberen!

Liefde van de man

MET ETEN WIN IK OOK MARIJN

Marijn is de grootste kater die ik ken. Ik sta buiten voor het raam en hij komt soepel over de salontafel naar de vensterbank gelopen. Nieuwsgierig naar wie ik ben staat hij daar met zijn neus in de lucht mij in zich op te nemen. Een broer en zus kijken van een afstandje mee … hij durft wel, zie je ze denken. Even later kom ik via de tussendeur binnen en al zijn moed is plotsklaps verdwenen. Hij vlucht de kamer uit met een paar anderen in zijn kielzog. Wanneer hij niet tevoorschijn komt voor zijn gevulde bordje ga ik op zoek. In de slaapkamer onder het bed voelt hij zich blijkbaar veilig. Zijn bordje bij mij vóór het bed lokt hem er niet onder vandaan. Ik pak een brokje en rol dat naar hem toe. Alsof ie uitgehongerd is valt hij er op aan. Ik rol een nieuwe iets minder ver van mij af, leg een spoortje onder het bed vandaan en schuif zelf ver genoeg naar achter zodat hij ook kan komen. Hij neemt een brokje in zijn bek en gaat het onder het bed opeten. Ik lig nog steeds op de grond en leg wat brokjes voor mijn gezicht. Zo dichtbij dat zijn snorharen mij zullen raken. In sluiphouding komt hij en veegt met zijn poot de brokjes wat van mij vandaan. Zolang er brokjes liggen vlucht hij niet meer onder het bed en bij brokje nr.15 voel ik zijn snorharen. Nu laat ik hem zijn portie eten zonder hem aan te raken.

Het is dag twee en opnieuw is hij onder het bed. Één brokje rol ik naar hem toe. De rest komt hij op aanraakafstand eten en als ik maar langzaam doe mag ik ‘m zelfs aaien. Wanneer ik later beneden de bak uitschep komt hij kijken. Ik noem zijn naam en z’n staart gaat de lucht in. Nee, hij komt nog niet naar mijn uitgestoken hand, maar blijft wel in de buurt. Vanaf het aanrecht kan hij goed zien waar ik blijf.

Dag drie en het is een compleet andere kat. Hij loopt mij voor de voeten, eet gewoon weer uit zijn bordje beneden en beweegt zich allesbehalve stilletjes. Jaja … de liefde van de man gaat door de maag. Even later hoor ik hem de trap op gaan. Ben benieuwd wat hij een lekker ligplekje vindt, vast niet onder het bed. Was al een wonder dat zo’n grote kater zich daar zo goed kon verplaatsen.

Het klimpaalmandje voor het raam is deels in het zonnetje, wanneer ik hem ga kroelen probeert hij zich lang te maken, maar daar is ie veel te groot voor. Hij draait eens een rondje, maar dit is ’t niet. Met zijn staart omhoog wandelt hij richting slaapkamer, kijkt eens achterom, knijpt even met zijn ogen of ik wel meekom. Dat doe ik graag en op het bed krijgt hij een uitgebreide kroelbeurt. Een relaxte gaap is het resultaat.

Hij mag lekker slapen en wie weet morgen op schoot!

Verveling

SPELEN EN TOCH VERVELING

Het regent al sinds vroeg vanmorgen, maar Beer (de Siberische kat) en zijn stiefbroers Max en Teun hebben daar nog weinig van gemerkt omdat ze lekker binnen lagen te slapen. Bij mijn komst willen ze dan ook graag naar buiten. Ik open de tuindeur naar het overdekte terras. Alleen Teun heeft door dat het niet zo lekker is als gisteren en blijft in de deuropening de frisse lucht snuiven. De andere twee lopen door (zij hebben ook een dikkere jas) en Beer heeft gelijk spijt zodra hij zijn pootjes in het gras zet. Zittend op z’n kontje wappert hij nu met z’n voorpootjes. Inmiddels voelt hij ook de regendruppels op zijn gezichtje en nog steeds wapperend met zijn pootjes rent hij terug naar binnen. Even flink schudden en languit ploft hij op de vloer, driftig worden die natte voorpootjes gepoetst.

Teun vond het wel grappig en heeft zin in een spelletje. Eerst even krabben aan de paal en dan Beer een tikje geven. Het nat is meteen vergeten en ze sjezen door de kamer. Onder de tafel door, over de bank, om de stoel heen en ook het aanrecht is niet veilig. Maar als Teun dan in zijn enthousiasme het terras op vliegt trapt Beer daar niet in, die blijft mooi binnen. Dan valt Teun zijn blik op een kastanje die hij mee naar binnen neemt. De kastanje krijgt een flinke zet en hij er in volle vaart achteraan. Eerst Teun een rondje solo en vervolgens heeft Beer ‘m te pakken.

Van spelen wordt je hongerig en als ook Max weer binnen is vul ik hun bordjes en doe ik de tuindeur weer dicht. Die kastanje zijn ze al snel klaar mee en het door mij tevoorschijn gehaalde muisje (speelgoed uiteraard) is ook niet aantrekkelijk genoeg. Beer zit achtereenvolgens even in alle vensterbanken en kijkt mij dan verwachtingsvol aan. Mijn kans om hem te borstelen … fout gedacht! Ik ben nog eng! Hij moet nog aan me wennen. Dat ik rond zijn kopje mag kroelen en een echte aai geven als hij eet is al heel wat. Maar hij bepaalt en wat is ie vlug. Een iets te snelle beweging van mij en hij zit alweer een paar meter verderop. Als ik dan Teun en Max wel uitgebreid mag kroelen zie ik hem twijfelen.

Hij is in de vensterbank gaan liggen en de verveling ‘druipt’ er vanaf. Jammer hoor dat je nog niet durft, maar ik zie dat je wel wilt en net met het spelen vergat je ook dat ik er was. Zeker weten dat je over een paar dagen helemaal niet meer weet dat je aan mij twijfelde.

Nieuwsgierig geworden naar Teun en Max? Hou de blog in de gaten want ook zij komen hier binnenkort voorbij.

Facebook
Facebook
Google+
Twitter
Pinterest
Pinterest