Selecteer een pagina

Mevrouw & Meneer Z.

Mevrouw Z achter de stoelpootZodra ik de sleutel in het slot steek zie ik ze door het ruitje aan komen snellen. De bordjes zijn leeg vandaag en de aangebroken zak brokjes ligt op de grond. De woonkamer kunnen ze niet in als er niemand is dus open ik vast de deur. Beide geen belangstelling, veels te blij dat er iemand is. Na heel veel kopjes vallen ze eerst aan op het vers aangevulde voer en daarna is er pas interesse om de woonkamer in te gaan.

Met goed weer (en dat is het nu) mogen ze op het balkon. De frisse lucht van buiten stroomt binnen en dat is blijkbaar al lekker genoeg. Er wordt wat voor de deur gedraald en mevrouw Z ligt nu languit voor de drempel. Meneer Z vindt mijn tas op tafel interessanter en zit daar al voor de helft in.

Gisteren merkte ik al dat beide katten behoorlijk aan het verharen zijn. Als meneer dan toch al zo handig op tafel staat trek ik maar vast de borstelhandschoen aan voor een flinke aai-/borstelsessie. Dat wordt duidelijk gewaardeerd en hoe meer haren er in de borstel blijven hangen hoe meer zijn vacht gaat glanzen, er komt lekker veel vanaf.

Nu ze beiden even aandacht hebben gehad vertrekt de een naar de slaapkamer en de ander naar de bak. De bak verschoon ik daarna en zoals bij elke kat moet ook de schone bak gelijk weer gebruikt worden. Pffft zou wat wezen als mensen na het doortrekken ook gelijk weer zouden moeten. Haha!

Alle klusjes zijn gedaan en de katten zijn er lekker bij gaan liggen. Als ik ook op de grond ga liggen komt mevrouw even snuffelen, die vindt Meneer Z languit op de vloerhet blijkbaar vreemd. Meneer niet, die daagt me uit om toch vooral die buik te komen kroelen.

Bij het weggaan moet ik bij de voordeur opletten. Zo weinig interesse er voor het balkon was, zoveel zinnen zijn er gezet op deze deur. Onder protest lukt het me alleen naar buiten te gaan. Achter het ruitje is meneer Z het er luidkeels niet mee eens.

Ze gaan vast beide ergens liggen pitten om morgen opnieuw enthousiast te zijn.

Binnenkat

Bibi een binnenkat in bedDe kat is van nature een jager, maar hoeft al jaren (net als de mens) niet meer op die manier voor z’n eten te zorgen. Wel hoort dit gedrag nog bij de opvoeding. Maar wie kent het niet dat een buitenkat dat vogeltje of muisje trots thuis komt brengen en helemaal geen aanstalten maakt het op te eten. Zolang er nog beweging in de prooi zit spelen ze er nog mee, maar eenmaal levenloos verliest de kat z’n interesse. Dus voor een prooi of eten naar buiten is niet meer nodig. Voor de energie is er wel behoefte aan dit gedrag. Dat kan echter heel makkelijk op andere manieren ook als binnenkat.

Uit zichzelf gaan ze zeker 1x per dag aan het rennen. Hier in huis is dat als ze naar de bak geweest zijn, in volle vaart de trap op en af of spontaan een soort van tikkertje met elkaar. Liefst ergens op, overheen of tussendoor. Daarnaast houden ze van aandacht en zijn er zoveel leuke speeltjes te koop (of te vinden, een propje zilverpapier, een rozenbottel van een struik en ’s winters bv een eikeltje) waarmee je samen met je kat kunt spelen. Je kat laat je vaak goed weten wanneer het tijd is voor zulk soort aandacht.

Lekker in het zonnetje slapen kan achter glas minstens zo lekker, immers geen buurtkatten of -kinderen die ze dan uit hun slaap houden. Voor als het zonnetje niet schijnt is een plekje waar ze ‘in’ kunnen liggen erg prettig. Zoals ’t doosje uit de supermarkt of een zachte Bibi een binnenkat gebruikt de krabpaalkattenmand op een rustig (warm) plekje in huis. Ook liggen ze graag hoog zoals bovenop de kast.

Behalve rennen spelen en slapen is er ook de behoefte het territorium af te bakenen. Om je meubels te beschermen tegen hun nageltjes zul je iets anders aantrekkelijkers moeten bieden. Een krabpaal of -plank is daar een prima oplossing voor. Zorg dat zo’n plank goed vast zit, want als ie meebeweegt zoeken ze zelf een alternatief. Sommige katten willen het liefst horizontaal krabben en nemen dan graag de deurmat. Wil je dat niet kijk dan eens bij de dierenwinkel voor oplossingen.

Al het benodigde van buiten kun je binnen dus ook bieden, waardoor gevaren zoals verkeer, vergiftiging & besmetting, diefstal of mishandeling geen zorg meer zijn. Niet dat er binnen geen gevaren zijn (kantelramen, gasfornuis, slaapplekje in de wasdroger) maar daar ben je allemaal zelf bij om je kat te beschermen.

Amaretto

Amaretto op de bankAl een aantal jaren genoot ik van m’n twee Britse Korthaar poezen en waren we dus eigenlijk compleet. Maar ja, als dan voor een éénjarig Brits katertje een thuis gezocht wordt, waar niet gefokt gaat worden, en dat katertje is in de kleur Cinnamon … dan vliegen de vlinders alweer in mijn buik. Eerst maar eens gaan kijken of zijn karakter bij de poezen zal passen en vragen waaróm hij weg moet.

Aanvankelijk wat schuchter, maar ook aanhalig leek zijn gedrag een goede match te zijn voor met de poezen. Hij woonde bij een cattery en het was de bedoeling geweest om met deze prachtkat te gaan fokken, alleen hij blijkt een genetisch foutje te hebben waardoor fokresultaten niet succesverzekerd zijn. Voor mij geen probleem en we spraken af dat wanneer het met de poezen samen toch niet zou lukken, dat hij weer bij hun kwam wonen. Die afspraak konden we meteen vergeten want de kennismaking verliep voorbeeldig.

Hij is veelal dichtbij, dringt zich op aan de poezen, zodat ze hem gaan wassen. Wil graag wat uitdagen omdat ie hoger in de hiërarchie wil en is nieuwsgierig naar het bezoek wat over de vloer komt. Hij houdt alleen niet van busjes met een schuifdeur en vervolgens de deurbel. Dan zet ie het op een brommen en vlucht met grote zwarte pupillen snel een verdieping hoger.

Speels, uitdagend en lief, mijn stoere vent met klein hartje.

Bibi

IMG_101-0187a webEen kat met een duidelijke wil en eigenlijk altijd zin in ‘wat-anders-als-brokjes’. Ze zal niks stelen van het aanrecht of van je bord, maar als het tijd is voor zachtvoer dan moeten andere katten niet denken dat ze een pauze kunnen inlassen. Bibi zal als een stofzuiger alles opeten zodra de ander omdraait. En ondanks dat er altijd brokjes beschikbaar zijn posteert zij zich naast dat bordje zodra je aanstalten maakt om iets in de keuken te gaan doen. Ze zit daar zeker niet in de weg (ook niet als er gekookt wordt) en zal ook nooit zeuren, maar dat indringende aankijken heeft wel erg veel weg van hypnotiseren.

Verder houdt ze van warmte en weet feilloos op welk plekje in huis ze moet zijn als de zon schijnt. Zodra ’s avonds of op een koude zondagmiddag de houtkachel wordt gestookt dan is dat the place to be. Eenmaal ‘doorbakken’ ploft ze met een diepe zucht languit op de koude vloer om even later weer opnieuw te beginnen.

Wat betreft dat eigen willetje doet ze gewoon niet mee als een ander (mens of dier) initiatief neemt. Ze geeft zich beslist niet over als jij wil kroelen en zij wil slapen, terwijl ze enorm van kroelen houdt, blijft dan toch zelfs dat knormotortje uit en doet ze net of jij er niet bent. Ook sluipt ze razendsnel in de kast en houdt zich dan stil als je haar kwijt bent.

Luieren kan ze als de beste, mijn eigenwijze hongerlap.

Pippa

Pippa ligt in de afgesloten tuinEens in de vele jaren is het zover en sta je op het punt een nieuwe kat in huis te halen. Alle keren hiervoor was er altijd wel ergens een nestje waar ik er dan eentje van nam. Deze keer keek ik op internet en de eerste foto die me aankeek, was mijn absolute favoriet. Een Britse Korthaar in de kleur silvershaded, zucht … zo mooi!

Ze was net een jaartje oud en de eigenaar zocht een goed nieuw adres. Gebeld, afspraak gemaakt en bij binnenkomst toonde ze al interesse. Superzacht (beetje Pers in de bloedlijn van moeder) en best wel klein van stuk. Ze had meer weg van een kitten dan van een volwassen poes. Ze kletste veel, lag constant over de vloer te rollen en van handen kon ze geen genoeg krijgen. Eten deed ze niet veel en na een paar weekjes was het mij wel duidelijk, deze poes gedroeg zich al die tijd gewoon krols.  Na een bezoekje dierenarts werd dat verholpen en een sterilisatie voor over een maandje gepland. Ook werd duidelijk dat ze een groeiachterstand had (waarschijnlijk al jong krols en niemand vond haar gedrag en eetpatroon vreemd) en dat ze daardoor ook zo koddig klein zou blijven.

Voor het eerst had ik nu een binnenkat en dat bleek reuze eenvoudig zo te houden. Alleen op echt mooie dagen is er de behoefte om mee te gaan in de ommuurde tuin. Zodra ik weer naar binnen ga, is ze in no-time weer naast me.

Heel gezellig, reuze aanhankelijk, mijn exclusieve knuffeltje.