Selecteer een pagina

Koning PingPong

F O T O W E D S T R I J D

WIE WORDT DE NIEUWE KONING(IN) PINGPONG?

Hoe doe je mee?

 

Plaats een foto van je kat(ten) mét pingpong-balletje. Dit kan op 1 van de volgende manieren:

Deel of tweet het originele wedstrijdbericht op je social media.
Like de pagina van Kattenoppasnu op fb en/of volg WoerdenseKattenoppas op instagram

Tag gerust mensen om ook mee te doen.
Een maximum van 3 foto’s van dezelfde kat(ten), een collage telt als 1 foto.
Alleen eigen foto’s zijn toegestaan.
Ingezonden foto’s blijven eigendom van de poster.
Uiterste inzenddatum: zaterdag 5 januari 2019

 

W I N

EEN DAGJE

GRATIS KATTENOPPAS

Iedereen mag insturen, maar winnen kan alleen als je in Woerden, Harmelen, Linschoten, Montfoort of Kamerik woont.

Zwartje wil kroelen

ALLES UIT DE KAST

Het is nog vroeg wanneer ik de tuinpoort open. Nog voordat ik met mijn fiets naar binnen loop hoor ik al een purrrt vanaf de tuintafel. Op de stapel tuinkussens ligt (of eigenlijk lag) Zwartje al op mij te wachten. Hij staat zich gelijk met een bolle rug tot in alle teentjes prinsheerlijk te rekken. Dan stapt hij met zijn voorpoten van de stapel om nu met een holle rug zijn voorpoten zo ver mogelijk naar mij uit te strekken. Eerst het linkerpoot en dan het rechterpoot komen even los van de tafel alsof hij snel even naar me zwaait. Nogmaals een purrrt en dan ben ik dichtbij genoeg om hem aan te raken. De aai over z’n bol draait hij zo dat ik automatisch wang en kin kan kroelen.

Vanaf het kistje wat aan de schutting hangt klinkt een volgende purr. Het is Tommie die ook om kroeltjes verlegen zit. Onder protest van Zwartje is nu Tommie aan de beurt. Gedrieën lopen we naar binnen. De lege bordjes van gisteren zet ik in de spoelbak en vul twee schone met een vismaaltje. Met zulk lekker weer besluit ik het buiten te geven. In de tuin zijn twee tredes naar een hoger deel. Daar zet ik de bordjes en ga zelf op de trede ervoor zitten. Terwijl er gegeten wordt kan ik beide aaien. Toch ingenieus hoe ze al smakkend dan ook het knormotortje door laten doorlopen. Tommie is als eerste klaar met eten. Onder de tuintafel wast hij zijn smoeltje en komt dan nog een paar aaitjes halen voor hij de tuin uit vertrekt.

Nu is ook Zwartje klaar en die geeft zichzelf op de tuintafel een uitgebreider wasbeurt. Wanneer ik met m’n mobieltje foto’s wil maken ben ik te dichtbij en leidt ik hem af. M’n handen worden gekopt. En wat er al op de foto’s staat is één en al beweging. Dat is een nadeel wanneer de kat je wat beter leert kennen. Een respectabele afstand is er niet meer bij. Haha!

Snel (want anders volgt hij mij naar binnen) ga ik binnen mijn fototoestel uit m’n tas halen, daarmee blijf ik ver genoeg bij hem vandaan zodat ie niet weer bij me kan. Ik pak een stoel bij de tafel vandaan en heb hem zo op een mooie hoogte in beeld. Nu ik te ver weg zit trekt Zwartje alles uit de kast om mij terug te lokken. Al purrend komt hij naar het voorste stukje van de tafel. Zodra hij ziet dat ik nog niet kom gooit hij zich plat op tafel met de buik uitnodigend naar boven. Volop naar mij knipogend rolt hij daar ondertussen purrend afgewisseld met een lief mauwtje. Begrijp ik het dan niet? Zie ik hem denken. Nog heel even geeft ie me een kans, maar dan is het klaar. Hij springt van tafel en gelijk op schoot. Okay okay!

Ik pak hem onder mijn arm en schuif de stoel weer terug. Nu krijgt hij beide handen en ik begraaf mijn gezicht in de vacht van zijn buik. Wanneer ik daarbij zachtjes uitadem gaat zijn geknor in een ’tweede versnelling’ en kronkelt hij weer een vers stukje buik voor. Dan neem ik even afstand om de losse haren van mijn mond te vegen en voel ik zijn natte neus hard langs mijn neus. Het is wel duidelijk dat hij geen genoegen neemt met iemand die alleen zijn bordje komt vullen. En zeg nou zelf, hij is ook veels te lief om gelijk weer bij weg te lopen.

Poez en nestje

NESTJE VAN POEZ

Poez liep al wat langer rond bij de manege. Een eigen baasje leek ze niet te hebben en gechipt was ze ook niet. Paardenmensen houden wel vaker van meer beestjes en Poez vond blijkbaar dat ze hier een prima plekje had.

Maar toen haar buik steeds dikker werd heeft ze het geluk gehad met zo’n paardenmens mee naar huis te mogen. Daar bleek al snel dat ze in het verleden wel van iemand geweest moest zijn. Ze gebruikte netjes de kattenbak en liet zich graag aaien en kroelen. Een heel sociale kat die bijna constant spint.

Inmiddels is ze bevallen. De eerste kwam op het bed van haar nieuwe baas dus met een vaartje werd ze naar de inmiddels aanwezige bench verhuisd. Al snel vond ze de kast een betere kraamkamer en verplaatste haar zes kittens daarheen. Kast werd leeggemaakt, het bedje uit de bench in de kast … iedereen tevreden.

En toen was ik de mazzelaar die een weekendje voor ze mocht zorgen. Hier twee weekjes oud en allemaal een eigen gouden mandje in het vooruitzicht.

Kunnen bordjes vliegen?

JIP LAAT ZE VLIEGEN

Om de dag krijgen Jip (en zijn zusje Janneke) een bordje zachtvoer. Beiden zijn ze er mega dol op. Wanneer je per ongeluk met iets tegen hun bordje stoot dan vliegen zij in volle vaart naar dat geluid. Ook al zijn ze drie terrassen verder, dat geluid draagt blijkbaar ver. Om diezelfde reden is het een uitstekende manier om ze binnen te krijgen, wanneer je weg moet.

De eerste keer was ik natuurlijk benieuwd hoe ze er op zouden reageren, nou dat heb ik geweten. De bordjes zette ik op het aanrecht en nog voor ik het blikje in mijn hand nam was Jip er ook. Zie dan nog maar eens twee porties te verdelen. Als hij de kans krijgt hapt hij het van de lepel of graait uit het blikje al voor ’t in een bakje zit. Ik was al gewaarschuwd om de portie van z’n zusje achter een andere deur te geven, want deze schrokop werkt alles bloedsnel naar binnen, nog voor z’n zusje de kans krijgt. Met kunst en vliegwerk lukt het me zowaar zonder hem echt te laten ‘stelen’ om de porties in de bordjes te krijgen. Ik zorg dat zijn aandacht op het bordje in mijn hand is en hij volgt meteen naar de grond. Echter voor ik het neer kan zetten geeft ie met zijn poot een graai en is mijn grip maar net stevig genoeg om niet de inhoud door de keuken te lanceren.

Nu snel Janneke laten volgen naar het halletje en haar bordje daar neerzetten. Pfoe, net haastig genoeg, ik sluit de deur precies voor zijn neus. Zo rap kan hij het zijne toch onmogelijk op hebben. Daar vergis ik me in. Behalve echt brandschoon likken is het echt al op. Terwijl ik wacht tot zijn zusje aan de andere kant klaar is kijkt Jip mij aan alsof hij nog niets gehad heeft. Dan doe ik de deur weer open en hij vliegt naar het andere lege bordje, likt er toch nog wat uit en snel weer terug naar het zijne om alsnog brandschoon te likken. Echt alles is op en ik buk om ook zijn bordje op te pakken. Met een hoop gekletter laat hij beide bordjes vliegen. In mijn hand … dat betekent eten, dus híerrrr met die bordjes graai/mep. Zelf schrik ik van de klereherrie die zo’n met gekletter neerkomend metalen schaaltje veroorzaakt. En twee tegelijk is echt kabaal. Hij is zelfs niet een klein beetje onder de indruk.

M’n lesje geleerd manoeuvreer ik ze naar buiten en was de bordjes schoon. Mauw klinkt het achter de deur. Mauw, mauw, mauhauw!

Dat doen we de volgende keer helemaal anders. Buitendeur even dicht voor ik ook maar naar een bordje wijs. Zo laat ik me niet meer verrassen denk ik … totdat … het drinkwater aan verversing toe is. Ook nu een onverwachtse BOINK tegen mijn pols. In een ander leven was ie vast piloot hij is dol op vliegen. Zucht!

Dexter is vrijpostig

BRUTAAL VRIJPOSTIG GEDRAG

Dexter zijn moeder is een Bengaal en heeft hem heel wat van die eigenschappen meegegeven. Het is een grote kater met waanzinnig veel energie. Wanneer ik van terras naar keuken loop dan komt ie als ik er bijna ben met een vaartje over de meubels mij voorbij sjezen. Deelt een tikkie uit en racet weer terug. Soms krijg ik in één loop wel drie keer een tikkie. En ook al loop ik een paar keer heen en weer hij blijft sprinten. Overigens niet omdat hij eten zou willen, maar gewoon omdat hij graag om je heen is. Beetje vrijpostig is ie wel … krijg niet alleen tikkies tegen arm en been maar net zo makkelijk tegen m’n billen, zelfs met twee poten tegelijk.

Hij heeft boven zijn eigen kamer met een mandje speelgoed. Variërend van veertjes, tunnels en muisjes tot een simpel afgedankte (of zal ie ‘m ingepikt hebben) kluwen wol. Iedere dag heeft hij bij mijn binnenkomst een nieuwe hindernisbaan opgeworpen, met de trap als grootste uitdaging. En ook wanneer ik alles weer bij elkaar scharrel, krijg ik tikjes en daagt ie me uit. Wanneer ik op een ochtend, nadat hij (waarschijnlijk uren) heeft geslapen, op de vloer lig om met hem te spelen wordt ik omgedoopt tot springplank of levende trampoline. Oef, ja hij is een gróóóte kater. Ik krijg net tijd om lucht te happen en incasseer de volgende jump. ‘Dit is leuk!’: zie ik hem denken dus zit ik heel snel weer rechtop.

Na een dosis menselijke aandacht gaat hij graag naar buiten. Snel een kriebel tussen zijn tenen weglikken en dan naar de dijk die achter het huizenblok naar weilanden leidt. Ik was al gewaarschuwd dat ie soms kikkertjes thuis brengt en dan gezellig meeloopt wanneer de baas die weer terug gaat plonzen. Onderweg naar de weilanden doet hij nog even neusje-neusje met buurpoes. Ik zag ze eerder ook al eens stereo-plassen in hetzelfde perkje, ze zijn duidelijk vriendjes. Het sluisje is zijn favoriete stek, veel insecten zo dicht bij het water en dus ook kikkertjes om te vangen en vogeltjes om naar te kijken. Hij vermaakt zich daar wel.

Wanneer ik hem ’s avonds roep is ie altijd binnen vijf minuten thuis. Één keertje niet, toen ging ik kijken en zat hij bij het sluisje. Een andere kat zat voor het sluisje het pad te blokkeren, hij durfde er blijkbaar niet langs. Gekke kat, hij is zoveel groter dan al die andere ‘huis’katjes. Toen hij mét mij wel durfde deed die ander ook gewoon vriendelijk. Raar hoor!

Weer binnen is het blijkbaar tijd voor compensatie en is ie na wat kroelen weer net zo vrijpostig als ’s morgens. Geeft niks ik ga gewoon zitten en onder luid geknor neemt hij op de leuning plaats strak tegen mij aan. Dan is het tijd om te gaan, ik zet een voet op de onderste traptrede en hij is alweer boven. Zo kan ik veilig in mijn eentje naar buiten gaan. Dag Dexter, morgen speel ik weer mee.