OP EEN ONBEWOOND EILAND
Eerder was ik al eens mee met een paar oppaspoesjes die bij mooi weer met hun baasje(s) meegaan naar een eilandje. De ideale manier om los buiten met ze te zijn zonder dat ze ontsnappen. Toen in januari Lima bij mij kwam wonen werden we uitgenodigd om samen nog eens naar het eiland te reizen.
Zoals de foto’s laten zien zijn we op een prachtige dag op dat aanbod in gegaan. De reis van een uurtje met de auto en een kwartiertje met de boot is voor Lima geen probleem. (Ze is geboren in Rusland en na een paar jaar Duitsland naar mij gekomen.) Omdat ze normaal alleen in de vervoersmand buiten komt was ze zwaar onder de indruk van wat er buiten allemaal was. Zo roze had ik haar neusje nog niet eerder gezien. Met ook haar bekkie in de snuifstand werd de omgeving geïnhaleerd. In slowmotion stapte ze door dat ‘gekke’ gras en verkende het eiland. Al snel durfde ze ook te verdwijnen in het groen en achter de caravan waar ze mij niet meer kon zien. Zodra er een ander bootje voorbij kwam moest ze even checken wát dat geluid was en waar het heen ging. Verschillende watervogels maakten zich druk, meeuwen vlogen over en zij keek haar ogen uit.
Natuurlijk had ik gewoon kraanwater en haar eigen brokjes mee. Die brokjes had ze geen tijd voor, wel dorst. Het eiland heeft een onderhouden schoeiing en het water klotst er tegenaan. Als ze al weet dat ze het kan drinken zie ik haar dat niet snel doen.
Na een uurtje zoveel indrukken gaat ze op onderzoek in de caravan. Als ik even later ga kijken ligt ze uitgestrekt in diepe slaap op het bankje. Na een half uurtje slapen maak ik haar wakker met de meegebrachte fazantenveer. Zij kende die veer al en vindt het eiland interessanter. Het spel wordt overgenomen door Daisy (het oppaskatje) die met name de geuren van Lima aan die veer erg lekker vindt.
Weer thuis heeft ze goed gegeten en heeft niet alleen die avond, maar ook bijna de hele volgende dag op apegapen gelegen. Gelukkig is ze nog steeds niet geïnteresseerd om te ontsnappen, maar ik gun haar wel dat ze mee kan in de ommuurde tuin. Alleen omdat ze nergens mee te lokken valt en makkelijk afgeleid raakt, wordt dat een proces waarbij ze een gps-tracker zal dragen.
