Selecteer een pagina

Yentl is pas verhuisd

PAS OP VOOR YENTL

YentlYentl is pas verhuisd als ik kom kennismaken. Kijkt nog een beetje schuchter de spreekwoordelijke kat uit de boom. Wel laat ze zich tot spelen verleiden en is dan één brok energie. Omdat we nog aan elkaar moeten wennen loopt ze halverwege weg en kruipt in een doos. Ik lig op mijn buik voor de open voorkant en leg mijn hand voor de doos op de grond. Dat lijkt te mogen. Voorzichtig schuif ik mijn hand naar haar zijkant waar ook haar staart ligt. Terwijl ze naar mijn hand blijft kijken ligt haar staart stil. Dan maak ik aanstalten om haar staartpuntje aan te raken … PETS, daar heb ik een tik te pakken. Haar nageltje prikte in mijn huid, maar omdat ik niet terugtrok heb ik geen kras. Het was ook maar 1 enkele pets waarna ze zich wat smaller maakte in de doos om ietsje afstand te maken. Duidelijk dat ze hier nog niet aan toe is.

Niet lang daarna ben ik een paar dagen de enige mens die ze ziet. Bij binnenkomst kwam ze van de bank af rekte zich uit tegen de krabpaal en vervolgde met een uitgebreide gaap. Zo van ‘Hallo ik ben uitgeslapen en nu verveel ik me!’ Speeltjes genoeg, we beginnen met de hengel. Van driekleurtjes wordt gezegd dat ze een wat feller karakter hebben, voor Yentl gaat dat zeker op. YentlEen onschuldig zacht balletje krijgt de volle set nagels op zich af. Als een bezetene bijt ze er in en als ze even los laat trek ik het speeltje aan ‘t stokje in de lucht. Direct is ze met alle voetjes van de vloer. Met een plof komt ze mét speeltje weer neer en trekt het om de tafelpoot. Met allebei haar voorpoten om die tafelpoot kijkt ze er links en rechts omheen wat er tussen haar poten gebeurd. Terwijl zij even alleen speelt vul ik haar bordje, ververs het drinkwater en schep de kattenbak uit.

Wat minder heftig lijkt ze het speeltje nu meer te aaien. Geeft zichzelf een lik over haar poot en vertrekt naar de krabpaal voor een uitgebreide krabbelsessie. Daarna loopt ze naar haar bordje, eet hooguit één brokje en gaat op een afstandje naar mij zitten kijken. Ik klop op mijn schoot, maar naast me op de bank bevalt haar beter.

Ze zit naast me op de bankleuning te knorren. Vouwt relaxed haar voorpootjes en ik mag niet alleen kopje en rug aaien, maar ook met de andere hand haar kinnetje kriebelen. Ze stapt over mijn schoot naar de andere kant en rolt zich al knorrend op haar zij. Volgens mij zijn we voorzichtig vriendjes aan het worden. Al durf ik bij deze felle dame nog even geen bellyrub te geven.

Leuk om te merken dat deze ex-asielpoes haar nieuwe thuis al begint te waarderen.

Luna

LUNA GEZELLIGHEIDSPOES

Mijn fiets zet ik in de voortuin en zodra ik een paar stappen dichterbij kom zie ik haar op de bank reikhalzend naar mij kijken, Maar vandaag is de bank leeg, ze had allang gehoord dat ik het was en stond al in het halletje. Met haar knorretje op volle toeren draait ze om me heen. Mijn krakende natte regenpak maakt haar niks uit. Ze is dan ook wel wat gewend, want in het dagelijks leven woont hier een gezin met twee jonge kinderen vol energie. Waar deze watervlugge speelse poes een fijn plekje heeft veroverd.

Eenmaal binnen op de bank loopt ze over me heen, krijg ik een nat neusje langs mijn neus wanneer ik haar een kusje op d’r voorhoofd geef en wordt er volop aan mijn handen (en als ze kans krijgt ook m’n gezicht) gelikt. Onderwijl kroel ik wangetjes, aai ik haar zijkant en over haar rug strijk ik helemaal door tot aan het puntje van haar staart. Dan is ze alweer omgedraaid en duwt haar kopje in mijn hand voor nog zo’n aairondje. Ze kan er geen genoeg van krijgen.

Na al dat aaien is het tijd voor spelen. Ik krabbel met mijn vingers aan haar sisalpaal, in een paar zijwaardse bokkensprongen is ze erbij en doet heftig mee. Dan rol ik een propje tussen de stoelen. Zigzaggend tussen de poten geeft ze het propje tikjes en heen en weer, Vanachter de stoel- en tafelpoten speelt ze kiekeboe en tikkertje tegelijk met het propje. Om zich vervolgens naast het propje te laten vallen en er alleen nog een beetje tegen te wrijven. Ik pak het propje, kraak ermee en meteen is ze weer alert. Ze loopt achter me aan het halletje in en zodra ik het propje naar boven, de trap op gooi, spurt ze er met twee treden tegelijk naartoe. Even is ze er zoet mee op de trap, neemt het propje in haar bekje en sjeest de trap af, langs mij heen in volle vaart de bank op. Daar laat ze het propje vallen, duwt het tussen de kussens en graait ernaar. Oeps … dat is met haar nageltjes geen goed idee. Ik diep het propje op en rol het weer onder de tafel. Haar maakt het weinig uit, zij kan overal spelen. We verplaatsen een paar keer heen en weer van de tafel naar de trap.

Hongerig gespeeld loopt ze naar haar bordje, die had ik nog niet gevuld en doe dat nu eerst. Ze valt er gelijk op aan en na de maaltijd komt ze zich op tafel poetsen. Als ze klaar is rolt ze zich eens lekker op in het hoekje van de bank. Ze zal heus nog wel het een en ander ondernemen als ik weg ben, maar dit plekje is favoriet om te dutten.

Slaap lekker Luna tot de volgende keer!

Facebook
Facebook
Google+
Twitter
Pinterest
Pinterest