Selecteer een pagina

MainCoon Max

MAX DE STATIGE RUST ZELVE

Inmiddels op leeftijd wordt MainCoon Max wat minder zwart en wat meer bruinrood gekleurd. Vooral als de zon op z’n vacht schijnt heeft hij prachtige accenten in zijn manen en staart. Als een echte koning kijkt hij uit zijn intens gele ‘lichtgevende’ ogen en je kunt gewoon niet anders dan hem dienen. Maakt niet uit of je kat/stiefbroer of mens bent. Alleen zijn blik is al genoeg om hem te aaien. En naar zijn stiefbroers is die blik genoeg om dat geklooi (spelen, rauzen, uitdagen of al is het maar alleen druk zijn) niet bij hem te doen. Helaas is Max niet zo van het zichzelf wassen. Kammen en borstelen wil ie eigenlijk alleen maar rond zijn kop en z’n staart tolereert hij, waardoor z’n vacht op andere plekken best wel in de knoop raakt. De enige oplossing als het echt te erg wordt is een stukje knippen of scheren. Misschien doet ie het wel expres en gaat ie niet voor móói, maar zo in de zomer lekker die warme jas een beetje uitdunnen.

Max is graag buiten. Dan wandelt hij waardig over de paden van de tuin om zijn ‘landgoed’ te inspecteren. Afhankelijk van de temperatuur kiest hij ‘s morgens een zon- of schaduwplekje in het gras. Zo kan hij mooi zowel het huis als de tuin overzien.

Later op de dag draait de zon naar de veranda. Zijn de tegels lekker opgewarmd dan is onder de tafel ideaal. Is het te warm of te koud springt hij een verdieping hoger op een kussentje van de stoel of weldadig ruim op de tafel. Bijkomend voordeel van de tafel is dat het kroelhoogte is. Je kunt zo heerlijk door zijn manen woelen en hij duwt ondertussen stevig terug dat het wel wat harder mag. Voor meer draait hij eens de andere kant voor. En is hij het zat, of doe je het niet goed dan draait hij van je weg en kijk je zomaar tegen z’n achterkant aan. Heb je dat niet begrepen dan krijg je ‘de blik’ en ben je hardleers dan een tik mét ‘de blik’.

Zijn dag bestaat uit precies dit en regelmatig wat brokjes eten, niet meer en niet minder. Een korte stemverheffing als de deur dicht zat en hij niet naar zijn brokjes kon. Nee hoor dat is geen verwelkoming omdat je er weer bent .. het is een bevel.

Tot uw dienst MainCoon Max!

Flessenkind

EEN FLESSENKIND MET GEBRUIKSAANWIJZING

Cyperse Teun op de trapEen klein hoopje, passend in je hand, zo is Teun als flessenkind bij zijn gezin gekomen. Heel erg op mensen gericht omdat hij met de fles is grootgebracht, Enorm verwend ook, is immers gewend zijn zin te krijgen. Daar waar zijn stiefbroers zelf de aaitjes komen halen als het niet snel genoeg gaat, heeft Teun de gewoonte om, in het zicht, gezellige maar dwingende geluidjes te maken. Knikt eens met zijn kop als je de goede kant op beweegt. Zo van: ‘Ja, hier ben ik, toe kom mij knuffelen!’ Gevolgd door een mekker of purr moet je wel heel stoïcijns zijn wil je daar geen gehoor aan geven.

De eerste keren dat ik kwam zat hij steevast op het klim/krabbel/slaapmeubel. Een latere keer was hij niet beneden. Geen gehoor op mijn roepen. Dan kijk ik langs het trappengat omhoog en zie een kopje tussen de spijlen door naar mij kijken. Ik praat tegen hem en hij verdwijnt uit beeld, maar komt niet. Nadat ik de kattenbak(ken) gedaan heb en hij nog steeds niet komt, loop ik toch zelf de trap op. Halverwege komt hij me tegemoet. Krijgt een aai en dan met een vaartje door naar beneden om te dollen met Beer. Na wat uitdagen over en weer, de ander grijpen en rollen over de vloer sjeest Teun de stoel op. Beide voorpoten aan een kant van de rugleuning en zijn achterpoten klaar om weer weg te spurten. Met een reuzensprong landt hij een meter verder op vloer. Het speelse is ‘als bij donderslag’ verdwenen. Hij sjokt naar de open tuindeur, snuift de buitenlucht eens op en kijkt hoe zijn stiefbroers lekker in de zon zijn gaan liggen.

Hij mist zijn gezin, wat hij het liefste zou willen is bij iemand op bed. Of dan tenminste óp een bed liggen tot er weer iemand bij hem komt liggen. Maar nee, die deuren zitten dicht. Ruimte genoeg beneden om lekker te rauzen en ook genoeg andere lekkere slaapplekjes. Gisteren heeft hij in de gang zelfs een beetje brokjes gespuugd. Zo van: ‘Ik ben ziek … laat je me nu naar bed?’ Maar ziek is Teun allerminst, hij kan nog steeds smikkelen van zijn eten en ook in de bak liggen zijn gewone droppings. Om over alle energie waarmee hij door de kamer achter Beer aanstuift nog maar te zwijgen. Ook merk ik met de dag dat hij naar mij vrijpostiger wordt. In de tuin buk ik om hem te aaien. Voor ik er erg in heb grijpt hij mijn been en verwacht blijkbaar dat ik net als Beer krijgertje met hem speel. Terwijl ik nog een beetje beduusd sta te kijken is ie daar weer grijpt opnieuw en nu voel ik ook een nat bekkie. Nee, bijten is het niet en ook geen krassen op mijn been. ‘T heeft meer weg van tikkertje. Ik rol de eerder opgeduikelde kastanje over het terras om een derde poging te voorkomen. Dat werkt!

Misschien is dit wel gedrag wat ie van moederpoes anders had moeten leren en hoewel ik er in eerste instantie een beetje van schrik doet ie het wel zachtjes en zonder nageltjes of echt bijten. Bij stiefbroer Max zie ik hem dit nooit doen, denk ook dat ie daar een mep kan verwachten. Haha! Ik neem het zolang voor lief al zal ik ‘m zoveel mogelijk hiervan afleiden.

Ga maar lekker tikkertje met Beer spelen dan neemt deze ‘prooi’ de benen.

Verveling

SPELEN EN TOCH VERVELING

Het regent al sinds vroeg vanmorgen, maar Beer (de Siberische kat) en zijn stiefbroers Max en Teun hebben daar nog weinig van gemerkt omdat ze lekker binnen lagen te slapen. Bij mijn komst willen ze dan ook graag naar buiten. Ik open de tuindeur naar het overdekte terras. Alleen Teun heeft door dat het niet zo lekker is als gisteren en blijft in de deuropening de frisse lucht snuiven. De andere twee lopen door (zij hebben ook een dikkere jas) en Beer heeft gelijk spijt zodra hij zijn pootjes in het gras zet. Zittend op z’n kontje wappert hij nu met z’n voorpootjes. Inmiddels voelt hij ook de regendruppels op zijn gezichtje en nog steeds wapperend met zijn pootjes rent hij terug naar binnen. Even flink schudden en languit ploft hij op de vloer, driftig worden die natte voorpootjes gepoetst.

Teun vond het wel grappig en heeft zin in een spelletje. Eerst even krabben aan de paal en dan Beer een tikje geven. Het nat is meteen vergeten en ze sjezen door de kamer. Onder de tafel door, over de bank, om de stoel heen en ook het aanrecht is niet veilig. Maar als Teun dan in zijn enthousiasme het terras op vliegt trapt Beer daar niet in, die blijft mooi binnen. Dan valt Teun zijn blik op een kastanje die hij mee naar binnen neemt. De kastanje krijgt een flinke zet en hij er in volle vaart achteraan. Eerst Teun een rondje solo en vervolgens heeft Beer ‘m te pakken.

Van spelen wordt je hongerig en als ook Max weer binnen is vul ik hun bordjes en doe ik de tuindeur weer dicht. Die kastanje zijn ze al snel klaar mee en het door mij tevoorschijn gehaalde muisje (speelgoed uiteraard) is ook niet aantrekkelijk genoeg. Beer zit achtereenvolgens even in alle vensterbanken en kijkt mij dan verwachtingsvol aan. Mijn kans om hem te borstelen … fout gedacht! Ik ben nog eng! Hij moet nog aan me wennen. Dat ik rond zijn kopje mag kroelen en een echte aai geven als hij eet is al heel wat. Maar hij bepaalt en wat is ie vlug. Een iets te snelle beweging van mij en hij zit alweer een paar meter verderop. Als ik dan Teun en Max wel uitgebreid mag kroelen zie ik hem twijfelen.

Hij is in de vensterbank gaan liggen en de verveling ‘druipt’ er vanaf. Jammer hoor dat je nog niet durft, maar ik zie dat je wel wilt en net met het spelen vergat je ook dat ik er was. Zeker weten dat je over een paar dagen helemaal niet meer weet dat je aan mij twijfelde.

Nieuwsgierig geworden naar Teun en Max? Hou de blog in de gaten want ook zij komen hier binnenkort voorbij.

Beefsnippers

BEEFSNIPPERS BEESTACHTIG LEKKER

Blauwe Brits Langhaar kijkt gretig omhoog.Voor ik de deur open heeft hij mij allang gehoord. Zijn eerste begroeting is een lange miauw, of eigenlijk meer een ‘Miiiiiiewww’ zoals een kitten klinkt. Aangezien dit een stoere kater van een jaar of vier is klinkt dat superschattig. En als ik dan niet snel genoeg ben met aaien krijg ik een vol gewicht kopje tegen m’n been. Hij blijft om mij heen draaien en koppen tot ie geaaid worden. Die vijf stappen om eerst m’n handen leeg te maken daar wordt niet op gewacht. En die Miew is maar eenmalig bij binnenkomst, daarna beperkt hij zich tot knorren, heel veel knorren.

De mensen waar ik voor de katten zorg weten dat ik niet zo van de kattensnoepjes, maar eerder van het aandacht geven ben. Bijna iedere kat is te paaien met z’n eigen brokjes zodra het uit je hand gegeven wordt. Zo ook Mister H. Maarrrrrr vandaag schoof ik de kattenspulletjes op tafel een beetje aan de kant en in een flits was daar deze blik en een enorm gefixeerde kat. Je zou denken dat hij op het geluid van een speeltje reageerde, maar zo heftig had ik van hem nog niet eerder gezien. Ik had een zakje laten kraken, met wat ik afdeed als snoepjes. Na deze reactie bekeek ik het zakje eens beter en er blijken stukjes beefsnippers in te zitten.

Tja, als ie daar dan zo dol op is en ik dat zojuist heb getriggert dan krijgt hij er natuurlijk van. Terwijl ik er eentje uit ‘t zakje vis zit Mister H. braaf te wachten voor mijn voeten. Langzaam beweeg ik mijn hand met de beefsnipper naar hem toe en zodra ik laag genoeg ben komt hij omhoog. Blauw Brits Langhaar eet beefsnippers uit de hand.Staande op zijn achterpoten leunt zijn voorpootje voorzichtig op mijn hand en pakt hij de beefsnipper tussen z’n tanden. Het volume knorren gaat omhoog en hij maakt smak- en eetgeluiden alsof ie een heel beest verscheurd. Haha! Te snel is het op en likkebaardend is zijn blik weer vol verwachting op mij. Ik sta immers nog met dat zakje in mijn hand. Nadat ik er nog twee uit het zakje heb gepakt leg ik dat (goed afgesloten) eerst weg en geef hem nu twee beefsnippers tegelijk. Net zo voorzichtig als de eerste hapt hij ze uit mijn hand. Terwijl hij stoeit met een overdwars beefsnipper in zijn bek ga ik op de grond zitten. Alweer op en ik steek mijn hand uit. Met die hand komt hij kroelen, dan even likkebaarden en weer verder kroelen. Hij stapt op mijn schoot en claimt nu beide handen. Dat houden we wel een poosje vol zo.

Volgende keer weer je eigen brokjes, maar af en toe die beefsnippers houden we er in!

Lees ook In Love met Mister H. & Libelle voor het raam 

Misschien heeft jouw dierenwinkel ze ook en anders bestel je ze gewoon op interenet. Overigens is het gemaakt van kip en 100% natuurlijk.

Facebook
Facebook
Google+
Twitter
Pinterest
Pinterest