Selecteer een pagina

Chippen van je kat

Wat komt er bij het chippen kijken?

Waarom? Het hele jaar door, maar vooral gedurende de zomer worden er katten gevonden die ontsnapt en/of verdwaald zijn, ziek zijn of slachtoffer bij een ongeval zoals een aanrijding. Ben jij jouw kat kwijt dan zit je liever niet langer in onzekerheid en met een (geregistreerde) chip weten de hulpverleners jou meteen te vinden met juiste informatie over jouw kat. Laten chippen dus!

Chiplezer voor gechipte dieren voor chippenVerdovingsnaald & chipnaald voor chippenHoe ziet het er uit? Niet iedere dierenarts gebruikt een verdoving. Persoonlijk vindt ik het vanwege de dikte van de naald wel zo prettig om mét verdoving te doen. Je herkent van de inentingen vast wel de naald van de rode spuit. Daar voelt je kat nagenoeg niets van. De groene injector heeft een duidelijk dikkere naald en wordt tot aan het groen onder de huid gestoken. In die open naaldschacht zit dan een kunststof (Biopolymeer) staafje waarin de chip (formaatje rijstkorrel) zit en die wordt onder onder de huid geïnjecteerd. Een gebruikelijke plek is op het linkerschouderblad of tussen de schouderbladen. Daar zie je verder niets meer van terug en kan alleen met de chiplezer nog herkent worden.

Wat kost het? Juni goedkoper? Het handigste is ‘t chippen te combineren met een bezoekje waarvoor je toch al een afspraak hebt (of maakt). Voor alleen chippen zul je namelijk ook rekening moeten houden met de kosten voor een consult. In dat geval betaal je ong. €50 informeer naar het tarief bij jouw dierenarts. In de maand juni is er bij veel dierenartsen een actie waardoor het die maand goedkoper kan. Is je kat verzekerd dan worden de chipkosten vergoed, meestal niet het consult.

Waar laten doen? Komt jouw kat uit het asiel dan gaat hij/zij alleen met een nieuwe eigenaar mee als deze gechipt is. Schaf je een kitten aan bij een fokker dan is ie meestal ook al gechipt. Het nummer van de chip staat dan in het paspoort. In alle andere gevallen laat je het checken met de chiplezer bij ‘t eerste bezoekje aan je dierenarts en regelen jullie dat wellicht meteen.

Marijke Helwegen legt namens Amivedi in onderstaand filmpje uit dat chippen echt een aanrader is.

Voordelen? Zodra jouw kat bij hulpinstanties komt kunnen ze jou al informeren. Je kat hoeft geen halsbandje te dragen en wordt door die chip nergens in belemmerd. Wordt er een kattenluikje gebruikt dan is het handig om er eentje aan te schaffen die alleen de chip van jouw kat(ten) toegang geeft. En zo zijn er ook voerbakjes die op chip zijn in te stellen zodat bij meer huisdieren niet een ander het dieetvoer (en eventuele medicatie) snaait of wellicht de kleine eter nog minder heeft omdat de grote eter (of de hond) alles op maakt.

Moet ik zelf nog wat doen? Wanneer je huisdier bij de vorige eigenaar al gechipt was dan wil je uiteraard dat jouw gegevens bekend zijn, mocht dat een keer nodig blijken. Om te controleren wat er over jouw kat geregistreerd staat vul je het chipnummer in op deze site Dier kwijt Hopelijk is je kat dan nog niet vermist. Als het niet klopt kun je via NDG deze gegevens aanpassen. Er staat aangegeven of er kosten zijn voor de mutatie die je wilt doorgeven. Als je kat van ná 1 april 2013 is heb je ook de ‘safe-code’ bij het chipnummer nodig om te mogen wijzigen.

ndg.nl | chipjedier.nl | chipnummer.nl | licg.nl |

Maak van je kat geen asielzoeker!

Met dank aan Dierenarts Bergh voor de informatie en de beschikbaarheid van materialen voor de foto’s.

Libelle voor het raam

EEN LEVENDIGE LIBELLE

Het weer is warm en zonnig. En daardoor ook voor de binnenkat genieten. De ramen staan een stukje open voor wat frisse lucht en dan vliegt er ook wel eens een ‘zoemertje’ spontaan naar binnen. Mister H. ligt op zijn vaste plekje bovenaan de trap, zo houdt hij alles in de gaten. Ineens veert hij in twee sprongen de trap af. Zijn aandacht gericht op het raam. Ik hoor het ook, daar fladdert wat achter de luxaflex.

Via het krukje en de tafel beweegt hij langzaam naar de vensterbank. Daar past hij precies tussen de twee plantenbakken met stekjes. Maar daar zit die fladderaar natuurlijk niet, die zit een stukje verder, achter de plantenbak waar voor hem geen plek is. Voorzichtig steekt Mister H. zijn poot tussen de luxaflex en begint wat te graaien in de richting van het gefladder. Het is een libelle, en hoewel Mister H. niet bij hem kan, voelt ie wel het gewapper van die kattenpoot en de luxaflex. De libelle vlucht omhoog en Mister H. steekt zijn poot op steeds weer nieuwe plekjes tussen de luxaflex in de hoop de libelle te vangen. Wat langzaam en voorzichtig begon wordt nu steeds feller en daarbij uit het oog verliezend hoe smal die vensterbank wel is. Wanneer hij op z’n achterpoten staat en met beideLibelle in de vensterbank voorpoten door de luxaflex hengelt gaat het mis. Teveel op het randje glipt hij er vanaf, gekletter van de luxaflex (die hij overigens niet vast pakt) en met een bonk staat hij nu op z’n achterpoten languit voor de vensterbank.

Zo helemaal kat eigen, alsof dat de bedoeling was, kijkt hij mij eens aan, gaat gewoon zitten en wast een poot. Nee hoor, helemaal niet geschrokken. M’n poot even wassen was precies het plan. Jaja! Ongeïnteresseerd loopt hij een paar passen weg van het raam om zich midden op de vloer in het zonnetje verder te wassen. De libelle hoor ik niet meer, ik trek de luxaflex op en hij lijkt nog compleet. Met m’n handen maak ik een kommetje en help ‘m weer het raam uit. Mister H. komt niet meehelpen maar is wel gestopt met wassen en slaat mij gade. Libelle weer buiten, luxaflex weer naar beneden. Over tot de orde van de dag.

Een bordje vullen met brokjes zorgt ook voor de benodigde eiwitten daar heeft Mister H. die libelle helemaal niet voor nodig. Tevreden knorrend strijkt hij langs mijn been op weg naar het eten.

Lees ook In Love met Mister H.

Het wantrouwen verliest

WAAROM WANTROUWEN

Zwart witte poes wast zich met haar voorpootjePuk zit in haar eigen stoel zich te wassen en kijkt even op bij mijn binnenkomst. Ze krijgt een aai en gaat rustig verder wanneer ik ga zitten. De kamerdeur laat ik open in de hoop dat haar, mij nog wantrouwende, vriendje ook beneden komt. Ze is klaar met haar gezichtje wassen en komt naar me toe voor wat aandacht. Languit liggend naast me op de bank laat ze zich aaien terwijl ze in de gaten houdt wat er buiten allemaal langs het raam voorbij komt. Dan zijn er geluiden onder het raam die ze vanaf de bank niet kan zien. Tijd om in de vensterbank te gaan zitten. Naast de vaas schijnt haar vaste plekje te zijn. Dat snap ik wel, want de vaas is bovenaan smal waardoor haar snorharen vrij blijven als ze links en rechts wil kijken.

Ik vertrek naar de keuken om hun eten neer te zetten. Ze hebben elk hun eigen brokjes. Deze slanke dame op het aanrecht en haar stevige vriendje op de grond. Dat vriendje is nogal van ‘t eten en zou liefst de hele dag onbeperkt dooreten. Natuurlijk kan hij best ook op het aanrecht komen, maar bedenkt dat vaak niet gelijk en kan zij rustig gewoon van haar eigen voer eten. Heel kat-eigen eet zij graag vaker kleine beetjes, maar dan moet ze wel de kans krijgen vóór hij alles op ‘stofzuigt’.  Vandaag heeft ze bedacht de rollen eens om te draaien en eet eerst wat brokjes uit zijn bakje, hij laat zich immers nog niet zien.Britse korthaar in de kleur Black Smoke kijkt vol wantrouwen bij het proberen de deur te openen.

Wanneer ik een poosje stil ben komt toch ook Odin de kamer binnen. Die heeft het eten gehoord en dat is nou eenmaal belangrijker dan zijn angst voor mij. In de sluiphouding beweegt hij langs de muur onder de tafel door naar de keuken. Zodra ik hem hoor eten sluit ik de deur naar boven. En als ik daarna om het hoekje de keuken in kijk schiet hij langs me heen naar die deur. Tja, zo eng is het helemaal niet, ik doe niets behalve naar hem kijken. Puk komt nog een aai halen en ik steek mijn andere hand naar hem uit. Heel voorzichtig komt hij dichterbij. Snuffelt aan mijn hand en laat zijn wang aanraken. Dan klop ik naast me op de bank, maar daar is ie nog niet aan toe. In iets minder sluipstand dan net gaat hij weer naar de keuken. Bij terugkomst is daar weer mijn hand. Ik heb me laten vertellen dat hij dol is op aaien. Dus als ie eenmaal weet wat die hand kan zal ie vast ontdooien. We verkennen elkaar op aanraakafstand en bijna ongemerkt zit/ligt hij tegen me aan. Ja aaien is bijna net zo lekker als eten en daar kan ie wél onbeperkt van krijgen.

De kamer vult zich nu met gezellige geluidjes van twee katten purrend en miewend met elkaar ‘in gesprek’. Zo fijn als ze het saampjes leuk hebben.

Tackelaars

SAMENSPANNENDE TACKELAARS

Zwart-witte kat vangt vliegjeSteeds wanneer ik de sleutel in het slot steek, komen de heren in volle vaart de trap af gebuiteld. Als ik er ben mogen ze ook naar buiten. Al hebben ze daar niet direct behoefte aan. Aangezien er nog wat brokjes in de bordjes liggen, is dit duidelijk een gevalletje aandacht. Het beste kan ik aan tafel of op de bank gaan zitten, want dan komen ze bij me om geaaid te worden. Eerst de klusjes aflopen hebben ze me afgeleerd, ze laten me geheid struikelen zoals ze dan in de weg kunnen lopen. Het lijkt wel een afspraak tussen die twee. ‘Als ze niet gelijk gaat zitten dan tackelen we haar!’

 

De kleinere Fabian ligt graag als een baby in mijn armen. Eventjes maar, want het is een enorme woelwater. Hij sjeest alweer naar het raam waar hij tikkertje speelt met de dansende vliegjes buiten. Mooie kans voor de iets oudere Philip om mijn aandacht op te eisen. Op schoot vindt hij niks, al komt hij graag op ooghoogte.Zwart-witte kat op de uitkijk

Vanaf de bankleuning of op de tafel is hij enorm spraakzaam en krijgt ie een lekkere aaibeurt. Dan kan ik veilig de bordjes gaan vullen en het water verversen. Zodra de kraan open gaat zijn ze in een mum op het aanrecht en verdringen elkaar bij de waterstraal. Na een minuutje sluit ik de kraan en schuif de buitendeur open. De zon schijnt en al snel rollen ze languit over de tuintegels. Buiten in de zon met zoveel vliegjes is de energie van Fabian onstuitbaar. Hij vangt en speelt met de ‘zoemertjes’ om ze dan vervolgens op te eten en weer door te gaan naar een volgende. Philip zoekt een hoge plek en overziet het allemaal. Ook in de tuin van de buren zijn interessante geluiden.

Na een half uurtje wil ik ze weer binnen roepen … tja, het weer is te lekker en ze wandelen voor mijn neus zo de tuin uit. Ach het is ook lekker voor ze en ik besluit dat ik over een paar uurtjes portier kom spelen. Bij terugkomst zitten ze in de tuin al te wachten. Voor de deur voldoende is open geschoven graaien hun pootjes al naar binnen. Haha! Ze hebben honger, want vanmorgen was buiten aantrekkelijker dan eten.

Volgende keer probeer ik ‘s om zonder geluid te maken binnen te komen.

Facebook
Facebook
Google+
Twitter
Pinterest
Pinterest