Selecteer een pagina

Lovely Mister H.

Verbaasde blauwe Brits langhaarMooie Mister H. (een prachtige blauwe Brits langhaar) is dol op aandacht en ook bij de kennismaking kwam hij dat even bij me halen. Niet zo lang geleden heeft hij een paar maanden in het asiel eerst moeten opknappen, want na flink wat omzwervingen was hij er slecht aan toe. Onvoorstelbaar hoe vergevingsgezind een kat kan zijn. Bij ieder bezoekje komt hij me gelijk begroeten en wijkt niet meer van mijn zijde. Het eerste wat ik doe is zijn bordje vullen en vers water neerzetten. Ook eet hij iedere avond braaf het pilletje wat voorlopig nog helpt bij zijn herstel. En als het dan te lang duurt voor mijn benen ‘schoot’ worden strijkt hij steeds steviger tegen me aan. De schat wil kroelen en dat doe ik graag!

 

Eerst loopt hij voorzichtig over me heen en laat mijn handen door zijn vacht strijken.Blauwe Brits Langhaar op roze kussen Vervolgens ligt hij strak tegen me aan waar hij met een enorm knor-volume geniet van de aandacht die hij krijgt. Ik maak een foto om via mijn mobieltje de baas te laten zien hoe tevreden hij is. Gelijk komt Mister H. overeind … die hand aan dat mobieltje komt hij even terug claimen. Het probleem statisch knetterende aanrakingen lost hij op door bovenop me te komen liggen.

Hoewel hij geen genoeg kan krijgen van het kroelen wordt het blijkbaar toch wat te warm. Hij ploft languit op de zetel naast me, zucht eens diep en gaat verder met knorren. Dan mist hij m’n handen en krijg ik een indringende hypnotiserende blik. Wat een heerlijkheid om zo je zin te krijgen. Haha!

Ik kniel naast hem Blauwe Brits langhaar sukkelt in slaapom verder te aaien en door de lange vacht op zijn buik te woelen. Wat is ie toch heerlijk zacht. Er ligt een kam klaar, maar die hebben we nog niet nodig, nergens een klit of knoopje in zijn goed verzorgde vacht. Langzaam sukkelt Mister H. in slaap. Zijn staart ligt nu stil en het knor-volume wordt zachter. Af en toe als iets geluid maakt gaat er even een oogje open, maar al snel is hij compleet in dromenland. Prima moment om zijn bak leeg te gaan scheppen.

Tja, dat was niet de bedoeling, als ik de badkamer uitkom is hij daar ook en kijkt me aan van: ‘Waar was je nou ineens?’ Het hele ritueel van bovenop me liggen, aaien & knorren, te warm weer uitpuffen en met dwingende blik weer verder geaaid worden krijgt een herhaling.

Van spelen kwam deze keer niks terecht, dat halen we vanavond wel weer in.

Facebook
Facebook
Google+
Twitter
Pinterest
Pinterest