Selecteer een pagina

Eigenzinnige heren

MEEST EIGENZINNIGE STELLETJE 

Zwart-witte eigenzinnige kater in het raamkozijnEen paar eigenzinnige heren. De zwart-wiite Aslan komt liefst alleen maar thuis om te eten en misschien een beetje bijslapen. Als de baas thuis is, is het raam zijn ‘kattenluik’ en kan hij zelf kiezen. Nu had hij moeten wachten en stond te dringen bij de deur. Hij viel aan op de brokjes en na wat halfbakken waspogingen nestelde hij zich op de bank. Ik mocht hem wel aaien, maar toen hij daar genoeg van had zwiepte zijn staart ‘s flink. Nam niet eens de moeite z’n ogen nog open te doen. Hij was er klaar mee, slapen wilde hij. De kras op zijn neus, het bijna genezen wondje bij zijn oog verraden dat hij buiten graag de confrontatie opzoekt met soortgenootjes en daar wordt je nou eenmaal hongerig en moe van. De betekenis van zijn naam ‘Aslan’ is dan ook leeuw, zeker weten dat hij heerst over deze buurt.Blauw/grijs-witte eigenzinnige kater op de bank

 

De andere bewoner is een jaartje jonger, blauw(grijs)-wit getekend en luistert naar ook al zo’n mooie Maleisische naam ‘Macan’, wat staat voor tijger. In zijn geval dan wel een hele zachtaardige want als ie je leert kennen schuilt er een knuffelkont in hem.  Hem oppakken vindt hij geen goed idee, maar dicht naast hem komen zitten en aan alle kanten aaien wordt beloond met veel geknor. En als je zijn bordje vult met natvoer kun je al helemaal niet meer stuk. Hij eet wel eerst alles op voor hij me komt bedanken, is gewend aan andere katten en dan moet je snel zijn. Hij weet maar al te goed hoe hij zelf is, dol op lekker eten!

Hij was gedurende de dag buiten en loopt voor z’n avondeten (en warme bed) met mij mee naar de voordeur. Alleen het gekke is dat hij niet mee naar binnen loopt. Ik laat de deur open en ga zelf vast naar binnen, hij mauwt wel, maar komt niet. Ook niet als ik hem roep. Zodra hij me ziet gooit hij zich op de grond om mij te lokken. Ik haal ‘m aan en denk dan zet ik je wel binnen. Hij voelt twee handen steviger pakken en … weg is ie! Oppakken? Niet aan zijn lijf! Dan zet ik het keukenraam open en ja hoor dat is ie gewend … meneer is binnen!

Cyperse eigenzinnige kat zit in de deuropening.

In de buurt is er ook nog dit eigenzinnige brutaaltje. Nadat Aslan genoeg had gegeten wilde hij naar buiten. Met het open doen van de deur schiet deze mooierd schichtig naar binnen. Wel rechtstreeks naar het bordje van Aslan, waar het kleine restje snel verorbert wordt. Macan kijkt er totaal niet van op, is dit blijkbaar wel gewend. Die kleine ‘dief’ is duidelijk heel erg bang, maar heeft zo’n schreeuwende honger dat ie mij zolang even voor lief neemt. Ik zit op een afstandje stil te kijken, waarbij hij z’n kans ziet om ook wat te eten uit het bordje met brokjes te ‘stelen’. De buitendeur had ik achter hem gesloten. Ik zie hem verkennen naar hoe hij hier weer weg kan. Hij vindt geen uitgang en laat van zich horen. Voor de deur ver genoeg open is raak ik hem aan. Zo gefixeerd op de nabijheid van buiten laat hij het toe. Dan is er voldoende opening en spurt hij drie meter weg. Macan volgt hem en samen zoeken ze na wat rollen over de stoep een lekker zonnig plekje tussen de struiken voor de deur.

Kan me niet voorstellen dat zo’n katje geen thuis heeft. Verdwalen doen katten eigenlijk niet, lijkt er dus op dat deze kat liever niet meer naar z’n eigen huis terug wil.

In Love met Mister H.

Lovely Mister H.

Verbaasde blauwe Brits langhaarMooie Mister H. (een prachtige blauwe Brits langhaar) is dol op aandacht en ook bij de kennismaking kwam hij dat even bij me halen. Niet zo lang geleden heeft hij een paar maanden in het asiel eerst moeten opknappen, want na flink wat omzwervingen was hij er slecht aan toe. Onvoorstelbaar hoe vergevingsgezind een kat kan zijn. Bij ieder bezoekje komt hij me gelijk begroeten en wijkt niet meer van mijn zijde. Het eerste wat ik doe is zijn bordje vullen en vers water neerzetten. Ook eet hij iedere avond braaf het pilletje wat voorlopig nog helpt bij zijn herstel. En als het dan te lang duurt voor mijn benen ‘schoot’ worden strijkt hij steeds steviger tegen me aan. De schat wil kroelen en dat doe ik graag!

 

Eerst loopt hij voorzichtig over me heen en laat mijn handen door zijn vacht strijken.Blauwe Brits Langhaar op roze kussen Vervolgens ligt hij strak tegen me aan waar hij met een enorm knor-volume geniet van de aandacht die hij krijgt. Ik maak een foto om via mijn mobieltje de baas te laten zien hoe tevreden hij is. Gelijk komt Mister H. overeind … die hand aan dat mobieltje komt hij even terug claimen. Het probleem statisch knetterende aanrakingen lost hij op door bovenop me te komen liggen.

Hoewel hij geen genoeg kan krijgen van het kroelen wordt het blijkbaar toch wat te warm. Hij ploft languit op de zetel naast me, zucht eens diep en gaat verder met knorren. Dan mist hij m’n handen en krijg ik een indringende hypnotiserende blik. Wat een heerlijkheid om zo je zin te krijgen. Haha!

Ik kniel naast hem Blauwe Brits langhaar sukkelt in slaapom verder te aaien en door de lange vacht op zijn buik te woelen. Wat is ie toch heerlijk zacht. Er ligt een kam klaar, maar die hebben we nog niet nodig, nergens een klit of knoopje in zijn goed verzorgde vacht. Langzaam sukkelt Mister H. in slaap. Zijn staart ligt nu stil en het knor-volume wordt zachter. Af en toe als iets geluid maakt gaat er even een oogje open, maar al snel is hij compleet in dromenland. Prima moment om zijn bak leeg te gaan scheppen.

Tja, dat was niet de bedoeling, als ik de badkamer uitkom is hij daar ook en kijkt me aan van: ‘Waar was je nou ineens?’ Het hele ritueel van bovenop me liggen, aaien & knorren, te warm weer uitpuffen en met dwingende blik weer verder geaaid worden krijgt een herhaling.

Van spelen kwam deze keer niks terecht, dat halen we vanavond wel weer in.

Facebook
Google+
Twitter
Pinterest