Selecteer een pagina

schuurpoesHier kom ik voor drie katten zorgen. Helaas is er eentje doodsbang en laat zich alleen zien als de baas zelf ook thuis is. Wanneer ik er ben zie ik wel dat ze gebruik heeft gemaakt van wat ik klaarzet en hoor ik van de baas bij thuiskomst dat ze er goed uitziet, maar chronisch behoefte heeft aan aandacht.

Ik kom aanfietsen en met het openen van de achterdeur hoor ik daar het belletje aankomen van Wedel, de bejaarde lapjespoes. Vannacht heeft ze op de strijkplank geslapen. Ik verzamel de gebruikte bordjes op het aanrecht en zij haalt vast een frisse neus. De achterdeur staat open en heel behoedzaam komt ‘Schuurkater’ de bijkeuken in. Hij weet best dat ie hier niet hoort te komen. Met Wedel is ie geen vriendjes, ook geen vijanden overigens, maar eigenlijk is ie al van iemand anders. Hij struint hier in het buitengebied graag rond en als zomers Wedel ’s nachts niet binnen wil komen dan eet ie mee van het eten dat dan buiten staat. Nu het kouder is en hij heel erg zeurde om eten heeft ie een eigen bordje gekregen in de garage. En dat is net zoals van de andere twee helemaal leeg. Tot ik daar wat aan doe praat hij luid tegen me en loopt enorm voor de voeten. Ik moet oppassen dat ik niet over hem struikel.wedel Grappig is dat hij niet met mij meeloopt door de garagedeur, maar snel door het luikje rent. Afgelopen nacht heeft het gevroren en blijkbaar is hij hier binnen gebleven, ik zie op de auto z’n voetstapjes en op het dak de plek waar hij geslapen heeft.

Wedel heeft snel buiten geplast en zit nu in de keuken eerst lekker te eten om daarna heerlijk geaaid te worden. Zodra ze daar genoeg van heeft gaan we naar buiten. Eenmaal buiten hurk ik voor een foto en meteen komt ze weer terug. Dat is bij de Schuurkater wel anders, nu hij z’n buikje heeft gevuld blijft ie liever op afstand. Als ik te dichtbij dreig te komen schuift hij weer een paar meter op. En als ik dat een derde keer doe gaat ie er echt vandoor. Tussen het hek door zie ik nu Wedel het weiland in gaan.

Wanneer ik tegen de avond weer kom, zitten ze beiden al tussen de struiken te wachten en overstemmen elkaar om mij duidelijk te maken wat er van me verwacht wordt.

Facebook
Facebook
Google+
Twitter
Pinterest
Pinterest